Ebû Rukayye olan Temîm bin Evs ed-Dârî radıyallahu anh anlatıyor.

Peygamber Efendimiz Muhammed bir gün “Din nasihattır” buyuruyor.

Sahabeler şaşırıyorlar; din dediğimiz şey namazdır, oruçtur, hacdır diye düşünüyoruz ya…

Ama Efendimiz tek kelimeyle özetliyor: Nasihat.

Onlar da soruyorlar: “Kimin için nasihattır?” Efendimiz buyuruyor ki: “Allah için, Kitabı için, Resûlü için, müminlerin yöneticileri için ve bütün Müslümanlar için.”

Şimdi biraz durup düşünelim.

Demek ki din dediğimiz şeyin özü samimiyet.

Nasihat burada sadece öğüt vermek demek değil. İçten olmak demek.

Aldatmamak demek. İkiyüzlü olmamak demek.

Birinin iyiliğini gerçekten istemek demek.

Yani kalbin tertemiz olması demek.

Allah için nasihat ne demek? Kimsenin görmediği yerde de O’na karşı dürüst olmak demek.

İnsanların yanında iyi, yalnızken başka biri olmamak demek.

Günah işleme fırsatı varken sırf Allah görüyor diye vazgeçebilmek demek.

İşte bu samimiyet Allah’a karşı nasihattir.

Kitabı için nasihat dediğinde aklımıza hemen Kur’an-ı Kerim geliyor.

Kur’an’ı sadece okumak değil; anlamaya çalışmak, hayatımıza geçirmek, hükümlerini işimize geldiği gibi değil, olduğu gibi kabul etmek…

Kur’an evimizde yüksek bir rafta duruyor ama hayatımızın içinde yoksa, orada eksiklik var demektir.

Nasihat, Kur’an’a karşı dürüst olmaktır.

Resûlü için nasihat ne demek? Peygamberimizi sevdiğimizi söylüyoruz.

Ama sevgi sözle değil, hâlle belli olur.

Onun ahlakıyla ahlaklanmaya çalışmak, sünnetini küçümsememek, onun getirdiği hakikate sahip çıkmak…

İşte bu gerçek bağlılıktır.

Yöneticiler için nasihat ise kargaşa çıkarmak değil; dua etmek, yanlış gördüğünde fitneye

sebep olmadan uyarmak, toplumun huzurunu istemek demektir.

Çünkü düzen bozulursa en çok zayıflar zarar görür.

Bütün Müslümanlar için nasihat ise en zor ama en güzel olandır.

Bir müminin iyiliğini gerçekten istemek… Onu kandırmamak… Gıybet etmemek… Haset etmemek…

Onun düştüğü çukura sevinmemek… Hatasını bağırarak değil, incitmeden söylemek…

İşte kardeşlik budur.

Aslında bu hadis bize şunu söylüyor: Din gösteriş değildir.

Din, kalbin duruşudur.

Eğer kalbimizde samimiyet yoksa, yaptığımız ibadetlerin ruhu eksik kalır.

Ama kalp samimiyse, küçük bir amel bile Allah katında büyür.

Hepimiz zaman zaman kendimize şunu sormalıyız: Benim yaptıklarım gerçekten Allah için mi? Yoksa insanlar görsün diye mi?

Birine nasihat ederken onun iyiliğini mi istiyorum, yoksa üstünlük mü taslıyorum?

Din nasihattır…

Yani din, tertemiz bir Ahlaktir.

Allah hepimize o samimiyeti nasip etsin.

Amin