Herkesin yöneldiği bir yön vardır.

Geçen hafta cuma günü Bakara Suresi’nin 148. ayetini okurken bir ayette takılıp kaldım.

Öyle güzel, öyle derin bir ayet ki insan okuyup geçemiyor; biraz durmak, düşünmek, kendisine bakmak istiyor.

Rabbimiz buyuruyor:“Herkesin yöneldiği bir yön vardır. Öyleyse hayırlarda yarışın. Nerede olursanız olun, Allah sizi bir araya getirecektir. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.”(Bakara, 2/148)

“Herkesin yöneldiği bir yön vardır.”

Bu ayet insanı düşündürüyor.

İnsanların hayata baktığı yerler farklı olabilir.

İnançları, kültürleri, yaşadıkları coğrafyalar, düşünceleri, yolları farklı olabilir.

Her insan kendisine göre bir istikamete yönelir.

Fakat ayetin hemen ardından Rabbimiz bize çok önemli bir ölçü veriyor:

“Öyleyse hayırlarda yarışın.”

Sanki Rabbimiz bize, “Sen başkasının yönüyle uğraşmaktan önce kendi yönüne bak.

Sen iyilikte, merhamette, adalette, doğrulukta, güzel ahlakta öne geçmeye çalış.” diye hatırlatıyor.

Çünkü insanın gerçek yarışı, başkasını geçmek değildir.

Asıl yarış, dünkü halimizden daha iyi bir insan olabilmektir.

Bugün bir gönlü kırmamışsam, dün kırdığım gönülleri onarmaya çalışıyorsam; bugün bir ihtiyaç

sahibinin elinden tutmuşsam; bugün öfkeme yenilmeyip affedebilmişsem; bugün kimse görmeden bir iyilik yapmışsam…

İşte belki de Rabbimizin “hayırlarda yarışın” buyruğunun hayatımızdaki karşılığı budur.

Bazen din konusunda da kendimizi başkalarıyla kıyaslamaya başlıyoruz.

“Benim anlayışım doğru, seninki yanlış.” “Ben daha iyi biliyorum.” “Ben daha çok ibadet ediyorum.”

Oysa ayet bize önce hayırlara yönelmeyi öğretiyor.

Bir insanın inancı, ibadeti ve Rabbiyle olan ilişkisi elbette çok kıymetlidir.

Fakat insanın kalbindeki kibir, öfke, merhametsizlik ve başkasını küçümseme hali de insanın kendisine dönüp bakmasını gerektirir.

Belki de ayetin bize açtığı en güzel kapılardan biri şudur:

Kimin daha üstün olduğunu ispat etmeye çalışmak yerine, kim daha çok hayır yapacak diye yarışalım.

Bir yetimin yüzünü güldürmekte yarışalım.

Bir yaşlının yükünü taşımakta yarışalım.

Bir kırgınlığı sona erdirmekte yarışalım.

Bir insanı incitmemek için sözlerimizi seçmekte yarışalım.

Dünyada kötülük bu kadar hızlı yayılırken, iyiliği daha hızlı yaymak için yarışalım.

Ve ayetin sonunda Rabbimiz bize çok büyük bir hakikati hatırlatıyor:

“Nerede olursanız olun, Allah sizi bir araya getirecektir.”

Ne kadar uzak olursak olalım…

Dünyanın hangi köşesinde yaşarsak yaşayalım…

Hangi dili konuşursak konuşalım…

İnsanlar arasında ne kadar farklılık bulunursa bulunsun…

Sonunda hepimiz Allah’ın huzurunda toplanacağız.

İşte bu cümle, insana haddini de hatırlatıyor.

Bugün birbirimizi tanımıyor olabiliriz.

Birbirimizden uzak olabiliriz.

Hatta birbirimize farklı gözlerle bakabiliriz.

Fakat hepimizin son durağı Allah’ın huzurudur.

Öyleyse belki de bize düşen, birbirimizi yargılamak için harcadığımız enerjiyi iyilik yapmak için kullanmaktır.

Çünkü Rabbimiz kimin daha çok tartıştığını değil, kimin hayırlarda yarıştığını bizlere hatırlatıyor.

Bu ayeti okurken kendi kendime şunu sordum:

“Ben bugün hangi hayırda yarışıyorum?”

Daha çok konuşmakta mı?

Daha çok haklı çıkmakta mı?

Başkasının kusurunu bulmakta mı?

Yoksa Rabbimin razı olacağı bir iyilikte mi?

Belki her cuma bu soruyu kendimize sormak güzel olur.

Bugün hangi hayra koşacağım?

Kimin gönlünü alacağım?

Kimin yükünü hafifleteceğim?

Kime güzel bir söz söyleyeceğim?

Allah’ın rızasına biraz daha yaklaşmak için bugün ne yapacağım?

Çünkü hayat, aslında bize verilmiş uzun yada kisa  bir yarış.

Ama bu yarışta kazanan, başkasını geride bırakan değil;

Îyilikte öne geçen, merhamette çoğalan, güzel ahlakta güzelleşen ve Rabbine daha

samimi bir kalple yürüyen kişidir.

Ve sonunda hepimiz aynı hakikatin karşısında duracağız:

“Nerede olursanız olun, Allah sizi bir araya getirecektir.”

O gün geldiğinde keşke geriye baktığımızda;

“Ne kadar çok tartışmışım.” değil,

“Ne kadar çok hayra vesile olmuşum.” diyebilmeyi nasip  etsin Rabbim

Rabbim bizleri hayırda yarışanlardan, iyiliği çoğaltanlardan, gönül kırmaktan sakınanlardan ve

sonunda huzuruna güzel bir kalple varanlardan eylesin.

Âmin.

  • Related Posts

    Âmentü: Neye İnanıyoruz, Nasıl Yaşıyoruz?

    …

    Read more

    Mekkî Sûreler

    …

    Read more