Yüce Allah Kur’ân-ı Kerîm’de bizlere çok derin bir ahlâk ölçüsü sunuyor.
Haşr Sûresi 9. ayette Medineli ensarı anlatırken şöyle buyuruyor:“Daha önceden Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler, kendilerine hicret edip gelenleri severler; onlara verilenler karşısında içlerinde bir rahatsızlık duymazlar; kendileri ihtiyaç içinde olsalar bile onları kendilerinden önde tutarlar. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerdir.”
Bu ayet bize şunu öğretiyor: Gerçek iman sadece dilde kalan bir söz değildir.
İman, insanın gönlüne yerleştiğinde davranışlara yansır.
Ensar, kendi ihtiyaçları varken bile kardeşlerini kendilerine tercih edebilmişti. İşte Allah Teâlâ, kurtuluşu “nefsin cimriliğinden korunmaya” bağlıyor.
Peygamber Efendimiz (sav)de cimriliğin ne kadar tehlikeli bir hastalık olduğunu bizlere haber veriyor. Rivayet edilen bir hadiste şöyle buyuruyor: “Cimrilikten sakının. Çünkü cimrilik sizden öncekileri helâk etti. Onlara cimriliği emretti, cimrilik yaptılar; zulmü emretti, zulmettiler; akrabalık bağlarını koparmayı emretti, onlar da kopardılar.”
Dikkat edersek, cimrilik tek başına bir günah olarak kalmıyor.
Ardından zulüm geliyor, sonra akrabalık bağlarının kopması geliyor.
Yani cimrilik, birçok kötülüğün kapısını aralayan bir anahtar gibi.
Sahabenin bu konudaki hassasiyeti de bizler için çok ibretlidir.
Cennetle müjdelenmiş sahabilerden Abdurrahman b. Avf (radıyallahu anh), tavaf sırasında sık sık şu duayı yapardı:“Allah’ım, beni nefsimin cimriliğinden koru.”
Bir gün birisi ona, “Bu duayı ne kadar çok yapıyorsun?” diye sorunca şu hikmetli cevabı verdi:“Eğer nefsimin
cimriliğinden korunursam, cimrilikten, zulümden ve akraba bağlarını koparmaktan da korunmuş olurum.”
Ne kadar derin bir bakış açısı…
Cimrilikten kurtulan insan; zulümden, haksızlıktan ve gönül kırmaktan da uzak durur.
İşte burada haset meselesi devreye giriyor.
Haset, insanın başkasında gördüğü nimetten rahatsız olmasıdır.
Bu duygu, zamanla kine, öfkeye ve zulme dönüşür.
Haset eden insan, kendisine fayda verecek şeye bile buğzeder; hatta kendisine zarar verecek şeyleri savunur hâle gelir.
Bu yüzden âlimler hasedi, kalbin en tehlikeli hastalıklarından biri olarak görmüşlerdir.
Sonuç olarak kardeşlerim, Cimrilik ve haset; kalbi karartan, insanı hem dünyada huzursuz eden hem de ahirette ağır bir hesaba sürükleyen hastalıklardır.
Bunun ilacı ise; cömertlik, şükür, kanaat ve samimi duadır. Abdurrahman b. Avf’ın duasını biz de dilimizden düşürmeyelim:
“Allah’ım, bizi nefsimizin cimriliğinden koru.”Amin
Çünkü kurtuluş, tam da burada başlıyor.