İyilik de kötülük de insanın kendi kazancıdır.

Amenerrasulü Duası (Arapça Okunuşu):

Âmene’r-rasûlü bimâ unzile ileyhi min rabbihî vel-mü’minûn.

Kullun âmene billâhi ve melâiketihî ve kütübihî ve rusulihî.

Lâ nüferriku beyne ehadin min rusulihî.

Ve kâlû semi’nâ ve eta’nâ, ğufrâneke rabbenâ ve ileyke’l-masîr.

Lâ yükellifullâhu nefsen illâ vus’ahâ.

Lehâ mâ kesebet ve aleyhâ mektesebet.

Rabbenâ lâ tuâhiznâ in nesînâ ev ahta’nâ.

Rabbenâ ve lâ tahmil aleynâ isran kemâ hameltehû ale’llezîne min kablinâ.

Rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih.

Va’fu annâ, vağfir lenâ, verhamnâ.

Ente mevlânâ fensurnâ ale’l-kavmi’l-kâfirîn.

Âmenerresûlü Duası (Diyanet Meali ve Açıklaması)

Allah’ın elçisi ve müminler, Rabbinden ona indirilene iman ettiler.

Her biri Allah’a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman etti.

“Onun elçileri arasında ayırım yapmayız.

İşittik ve itaat ettik.

Bağışlamanı dileriz Rabbimiz, dönüş yalnız sanadır.” dediler.

Allah, hiçbir kimseye gücünün yetmeyeceği bir yük yüklemez.

Herkesin kazandığı iyilik kendi lehine, işlediği kötülük de kendi aleyhinedir.

“Rabbimiz! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma.

Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize ağır yük yükleme.

Rabbimiz! Gücümüzün yetmeyeceği şeyleri bize yükleme.

Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et.

Sen bizim Mevlâmızsın. İnkâr eden topluluğa karşı bize yardım et.”

Âmenerresûlü’nün Derin Manası

Âmenerresûlü, Bakara Sûresi’nin son iki âyetidir; fakat anlam olarak Kur’ân’ın özünü taşır.

İman, teslimiyet, sorumluluk, dua ve rahmet…

Hepsi bu iki âyette toplanmıştır.

Bu yüzden Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) bu âyetleri ümmetine özellikle tavsiye etmiştir.

Âyet, “Âmene’r-rasûlü” diye başlar: Peygamber iman etti…

Burada ince ve derin bir mesaj vardır:

İman, en mükemmel haliyle önce Allah’ın elçisinde hayat bulmuştur.

Biz de onun iman ettiği hakikate iman ederiz.

Bu da imanımızın ne kadar sağlam bir temele dayandığını gösterir.

Ardından müminler zikredilir.

Peygamberle aynı yolda, aynı teslimiyetle yürüyenler…

Onların imanı; Allah’a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine yöneliktir.

Hiçbirini ayırmadan, eksiltmeden…

Çünkü hak bir bütündür, parçalanamaz.

Sonra müminlerin şu sözü gelir: “Semi’nâ ve eta’nâ” — İşittik ve itaat ettik.

Bu ifade, imanın en zor ama en kıymetli yönünü anlatır.

İnsan her şeyi hemen kavrayamayabilir, nefsi zorlanabilir.

Fakat mümin bilir ki Allah’ın emrinde mutlaka bir hikmet vardır.

İşte bu teslimiyet, kul ile Rabbi arasındaki bağı kuvvetlendirir.

Ardından gelen şu dua ise müminin edebini gösterir:

“Ğufrâneke Rabbenâ” — Bağışlamanı dileriz Rabbimiz.

İtaat ettiğini söyleyen kul bile kusursuz olmadığını bilir. Bu yüzden daima affa sığınır.

İkinci âyet ise başlı başına bir rahmet kapısıdır:

“Allah, hiç kimseye gücünün yetmeyeceği bir yük yüklemez.”

Bu ifade, hayatın imtihanlarının adaletini anlatır.

Yaşanan sıkıntılar ağır görünse bile, aslında kulun taşıyabileceği kadardır.

Bu da insana umut verir, direnç kazandırır.

Devamında insanın sorumluluğu hatırlatılır:

İyilik de kötülük de insanın kendi kazancıdır.

Herkes kendi ameliyle Allah’ın huzuruna çıkar.

Sonrasında âyetler bir dua hâline dönüşür:

Kul, unuttuğunda ve hata ettiğinde affedilmeyi ister.

Geçmiş ümmetlerin ağır yüklerinden korunmayı diler.

Gücünü aşan imtihanlardan Allah’a sığınır.

Ve en sonunda tam bir teslimiyetle şöyle der:

“Sen bizim Mevlâmızsın.”

Yani; sahibimiz, koruyucumuz, dayanağımız Sensin.

Yardımı da zaferi de yalnızca Senden bekleriz.

Sonuç olarak…

Âmenerresûlü sadece okunan bir dua değildir.

O, imanın özeti, kulun Rabbine verdiği söz ve bir teslimiyet beyanıdır.

Gece yatmadan okunduğunda, insan adeta bütün yükünü Allah’a bırakır.

Kalp hafifler, ruh sükûna erer.

Ve kul, Rabbine güvenerek huzur içinde uykuya dalar.

Allah en iyi bilendir….

Selam ve dua ile  

 

 

  • Related Posts

    Âmentü billâhi

    …

    Read more

    Allahümme’c’alnî sâdıkan fî kavlî ve amelî, vehdinî ilâ’s-sırâtıl-müstakîm.

    …

    Read more