Besmele ile Başlayan Bir Hayat

Selamun aleykum

Kasabam, eskiden sabah ezanıyla uyanırdı.

Herkes görevini bilir, namazdan sonra işine koyulurdu.

Kimi hayvanlarla ilgilenir, kimi evin yemeğini hazırlar, kimi ise günlük işlerine başlardı.

Güneş doğana kadar yataklar kaldırılır, ocaklar yakılır, sütler kaynatılır, dışarıya gidecek işçiler yola çıkardı.

Camiler, o günlerde bugünkü gibi sadece yaşlıların mekanı degildi.

Dedem, yaz kış demeden her sabah abdestini alır, bastonuna vura vura camiye giderdi.

Yol kenarında evi olanlar, “Hüseyin Efe camiye gidiyor,” diye bilirdi.

Allah rahmet eylesin

Dedem ve ninem, yaşamlarının her anında beni  besmeleyi ögretenlerdi…

Allah onlardan  razi olsun

Kasabamız, şimdiki gibi bir mahalle  değil, kendi kimliği olan, her sabah portakal çiçeklerinin kokusuyla uyanan güzel bir kasabaydı.

DevamHakime Zeytin

 

 

  • Related Posts

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    “İyiyim ya, bildiğin gibi…” :)

    …

    Read more