SENİN AİLEN, BENİM AİLEM…

SENİN AİLEN, BENİM AİLEM! NE GÜZEL MÜSLÜMANCA BİR EVLİLİK(!)

Selâmün aleyküm…

Evlilik, iki insanın bir hayatı paylaşmak üzere çıktığı yoldur.

Ancak ne yazık ki bazı evliliklerde eşler, birbirlerinin ailesini de hayatlarının bir parçası olarak görmek

yerine, sanki karşı taraftan gelen bir rakip gibi değerlendirebiliyor.

İş kendi annesine, babasına gelince hassasiyet gösterenler, eşinin annesi ve babası söz konusu

olduğunda aynı anlayışı göstermeyebiliyor.

Kendi annesi üzülünce kıyamet kopuyor, eşinin annesi kırılınca kimsenin umurunda olmuyor.

Kendi babasına saygısızlık edildiğinde kul hakkından bahsediliyor, eşinin babası küçümsendiğinde ise

konu bir anda önemsiz bir aile meselesine dönüşüyor.

Peki, adalet dediğimiz şey yalnızca kendi ailemiz söz konusu olduğunda mı hatırlanacak?

Kendi annemizin gönlünü korumak ne kadar önemliyse eşimizin annesinin de bir anne olduğunu unutmamak gerekmez mi?

Kendi babamızın saygı görmesini istiyorsak eşimizin babasına da aynı saygıyı göstermemiz gerekmez mi?

Sonuçta eşimizin annesi de onu büyüttü, onun için emek verdi, gecelerce endişelendi.

Babası da alın teri döktü, hayaller kurdu, evladının iyiliğini istedi. Onların da kırılan bir kalbi, incinen bir gururu var.

Elbette anne babaların evliliklere müdahale etmesinin doğru olmadığı durumlar vardır.

Evliliğin kendine ait sınırları olmalıdır.

Hiç kimse eşinin ailesinin her isteğini yerine getirmek, onların her kararına boyun eğmek zorunda değildir.

Ama sınır koymakla saygısızlık etmek aynı şey değildir.

Mesafeyi korumakla gönül kırmak da birbirinden farklıdır.

İnsan, eşinin ailesine boyun eğmeden de saygılı olabilir.

Onların her düşüncesine katılmadan da gönüllerini incitmemeyi başarabilir.

Asıl mesele de burada başlıyor: Kendi ailemize gösterdiğimiz anlayışı, eşimizin ailesine de gösterebiliyor muyuz?

Bazı insanlar eşlerini anne babalarıyla aralarında tercih yapmaya zorluyor.

Sanki evlenmek, insanın geçmişini, ailesini ve yıllardır süregelen bağlarını bir kenara bırakması demekmiş gibi davranıyor.

Oysa evlilik, insanın anne babasını hayatından çıkarması değil, yeni bir hayat kurarken iki tarafın da haklarını gözetmeyi öğrenmesidir.

Eş olmak, birbirini ailesiyle karşı karşıya getirmek değil; gerektiğinde iki taraf arasında adaleti ve huzuru koruyabilmektir.

Unutmayalım ki eşimizin ailesine saygı göstermek, kendi ailemize ihanet değildir.

Eşimizin ailesi haksız olduğunda bunu dile getirmek de kendi ailemizi savunmaktan vazgeçmek anlamına gelmez.

Adalet, insanın kendi yakını haksız olduğunda bile hakkı teslim edebilmesidir.

Rabbimiz Nisâ Suresi 135. ayette, kendi aleyhimize, anne babamızın ve yakınlarımızın aleyhine bile olsa adaletten ayrılmamamızı emrediyor.

Demek ki hak ve adalet, akrabalığa göre değişmez.

Kimin annesi, kimin babası olduğuna bakılarak ölçülmez.

İnsan bazen dinî hassasiyetlerini yalnızca kendi beklentilerini savunmak için kullanabiliyor.

Anne baba hakkından söz ediyor ama eşinin anne babasının da hakları olduğunu unutuyor.

Kul hakkını hatırlatıyor ama kendi ailesinin haksızlığını görmezden geliyor.

Merhametten bahsediyor ama merhameti yalnızca kendi sevdiklerine gösteriyor.

Oysa güzel ahlâk, yalnızca bize yakın olanlara iyi davranmak değildir.

Asıl güzel ahlâk, kendi tarafımızdan olmayan insanlara karşı da adil ve merhametli olabilmektir.

Eşinin ailesi senin düşmanın değildir.

Senin ailen de eşinin rakibi değildir.

Evlendiğiniz gün, birbirinizin hayat arkadaşı olmayı seçtiniz.

İyi günde de kötü günde de birbirinize destek olacağınıza söz verdiniz.

Peki öyleyse neden hâlâ ailelerinizi iki ayrı cephe gibi görüyorsunuz?

Kalplerinizi şu sözlerle yormayın:“Bu benim ailem, bu da senin ailen.”

Bir tarafın haklarını savunurken diğer tarafın haklarını çiğnemeyin.

Ailenizi sevin, onurlandırın ve kalbinizin en güzel yerinde saklayın.

Ama eşinizin ailesini asla değersizleştirmeyin.

Çünkü eşiniz de bir annenin evladı, bir babanın göz nurudur.

Kimse kimsenin ailesine hizmet etmek veya her isteğine boyun eğmek zorunda değil.

Fakat hiç kimsenin de kendi ailesini üstün görerek diğer aileyi küçümsemeye hakkı yok.

Biraz da kendimize dönüp bakalım.

Kendi annemizin gözyaşına üzüldüğümüz kadar eşimizin annesinin gözyaşına da üzülebiliyor muyuz?

Kendi babamızın onurunu koruduğumuz kadar eşimizin babasının onurunu da koruyor muyuz?

Yoksa adaleti yalnızca bize dokunduğunda mı hatırlıyoruz?

İnsan, başkalarından beklediği ahlâkı önce kendisi gösterebilmelidir.

Çünkü dindarlık, yalnızca başkalarının yanlışlarını anlatmakla değil, kendi nefsine karşı da adil olabilmekle ölçülür.

Nikâh kıyarken birbirinize hayat arkadaşı oldunuz.

İyi günde, kötü günde birbirinizin yanında durmaya söz verdiniz

Öyleyse neden hâlâ ailelerinizi birbirinize karşı birer taraf gibi görüyorsunuz?

Senin ailen, benim ailem diyerek birbirinizin kalbini yormayın.

Bir tarafın hakkını savunurken diğer tarafın hakkını çiğnemeyin.

Kendi ailenizi sevin, başınızın üzerinde tutun; ama eşinizin ailesini de

değersizleştirmeyin.

Çünkü eşiniz de bir annenin evladı, bir babanın göz bebeğidir.

Kendi annenizin hakkını savunurken eşinizin annesinin hakkını çiğniyorsanız, adaleti

değil, yalnızca kendi tarafınızı savunuyorsunuz demektir.

Allah katında kimse soyuyla, ailesiyle veya sahip olduğu itibarla üstün değildir.

Herkes kendi yaptıklarından sorumludur.

Önemli olan, hak karşısında kimin yanında durduğumuz değil, hakkın yanında durup durmadığımızdır.

Gelin, dinimizi yalnızca başkalarından ne beklediğimizi anlatmak için kullanmayalım.

Önce kendi davranışlarımızı sorgulayalım.

Kendi ailemize gösterdiğimiz sevgi ve saygıyı, eşimizin ailesine de gösterebilelim.

Çünkü gerçek Müslümanlık, kendi ailesini her şartta haklı çıkarmak değil; kendi ailen

haksız olduğunda bile adaletten ayrılmamaktır.

Allah hepimize aileler arasında ayrım yapmadan, hakkı gözeterek,

birbirimizin gönlünü incitmeden yaşamayı nasip etsin.

Selâm ve dua ile…

  • Related Posts

    Küçücük şeylerle kocaman mutlu olduğumuz zamanlar.

    …

    Read more

    Herkes önce kendi kapısının önünü süpürsün.

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın