Mescitlerin Fazileti ve Müminin Mescitle Olan Bağı
Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.
Salât ve selâm, Peygamberimiz Hz. Muhammed’e, ailesine, ashabına ve
kıyamete kadar onun yolundan gidenlerin üzerine olsun.
Mescitler, yeryüzünde Allah’ın adının anıldığı, kalplerin huzur bulduğu ve müminlerin bir araya geldiği en mübarek mekânlardır.
müminin mescitlerle olan bağı ne kadar güçlü olursa, Allah’a olan yakınlığı da o kadar kuvvetlenir.
Hz. Âişe (radıyallahu anhâ) validemiz şöyle buyurmuştur:
“Allah Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) mahallelerde mescitler inşa edilmesini, buraların temiz tutulmasını ve güzel kokularla kokulandırılmasını emretti.”
Bu hadis bize mescitlerin yalnızca namaz kılınan yerler olmadığını öğretmektedir.
Mescitler; temizliğin, nezaketin, güzel ahlakın ve Allah’a kulluğun sembolüdür.
Bir mümin, mescide girerken hem bedenini hem de gönlünü temizlemeye özen göstermelidir.
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir başka hadisinde şöyle buyurmuştur:
“Her kim sarımsak veya soğan yemişse bizden —ya da mescidimizden— uzak dursun ve evinde otursun.”
Burada verilen mesaj, mescitte bulunan diğer müminleri rahatsız etmemektir.
Kötü koku, yüksek ses, kırıcı davranış veya insanların huzurunu bozacak her türlü hareket mescidin edebine uygun değildir.
Mescide gelen kimse, kardeşlerinin hakkını gözetmelidir.
Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) mescit inşa etmenin büyük sevabını da şöyle müjdelemiştir:
“Kim Allah için bir ev inşa ederse (mescit yaparsa), Allah da cennette onun için bir ev yapar.”
Ne büyük bir müjdedir!
Mescit yapımına maddi veya manevi katkıda bulunan, bir tuğlasına vesile olan, temizliğinde görev alan veya cemaatin devamına katkı sağlayan herkes bu büyük ecirden pay almayı ümit edebilir.
Yine Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Beldelerin Allah’a en sevimli yerleri mescitlerdir. Beldelerin Allah’a en sevimsiz yerleri de çarşı ve pazarlardır.”
Bu hadis, çarşı ve pazarlara gitmenin kötü olduğu anlamına gelmez.
Asıl mesaj; dünyanın meşgalesine dalıp Allah’ı unutmamak, kalbi daima mescitlere bağlı tutmaktır.
insanı Allah’a yaklaştırırken, dünya telaşı bazen insanı gaflete sürükleyebilir.
Hadislerde mescitlerin değeri şu ifadeyle de anlatılmıştır:
“Mescitler yeryüzünde Allah’ın evleridir.
Gökteki yıldızların yeryüzü halkını aydınlattıkları gibi, mescitler de gök ehline ışık saçarlar.”
Ne güzel bir benzetme! Nasıl yıldızlar karanlıkta yol gösteriyorsa, mescitler de insanların kalplerini iman, ilim ve hidayetle aydınlatır.
Ancak Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) önemli bir uyarıda da bulunmuştur:
“Mescitler hakkında övünme olmadan kıyamet kopmaz.”
Bu hadis bizlere gösteriyor ki, mescitlerin büyüklüğü, gösterişi veya süsüyle övünmek doğru değildir.
katında değerli olan; içinde ihlasla secde edilen, Kur’an okunan, ilim öğrenilen ve cemaatle ibadet edilen mescitlerdir.
Asıl süs, taş ve mermer değil; huşû içinde namaz kılan müminlerdir.
Aziz kardeşlerim,
Mescitler bizim ikinci evimiz olmalıdır.
Çocuklarımızı mescit sevgisiyle yetiştirelim.
Mescitlerimizi temiz tutalım, güzel kokularla güzelleştirelim, oraya edep ve saygıyla gidelim.
Namazlarımızı mümkün oldukça cemaatle kılmaya gayret edelim.
Çünkü mescitler, imanımızı güçlendiren, kardeşliğimizi pekiştiren ve bizi Rabbimize yaklaştıran en kıymetli mekânlardır.
Rabbimiz, kalplerimizi mescitlere bağlı kullarından eylesin.
Mescitlerimizi ilim, zikir, Kur’an ve ibadetle mamur eylesin.
Bizleri ihlasla ibadet eden kullarından kılsın. Âmin.
Velhamdülillâhi Rabbil âlemîn.