Herkes fıtratına uygun insanlarla yol alır

Hayat, insanı er ya da geç fıtratına uygun yere yerleştirir.

Başta bunu fark etmeyebilirsin; ama zaman geçtikçe insan anlar:

Kim gerçekten seninle, kim sadece yanında duruyormuş gibi yapıyor.

Ne yaparsan yap, bir kargayı gül bahçesine alıştırmak mümkün değildir.

Güllerin kıymetini bilmez, orada huzur bulamaz.

Nasıl ki bir bülbül çöplükte ötmezse…

Çünkü orası ona ait değildir; içine sinmez, sesi kısılır.

Bazen olur; ne kadar istesen de olmaz.

Emek versen, kalbini ortaya koysan, zorlansan bile…

Olmuyorsa, olmuyordur.

Çünkü bazı şeyler, zorlayınca değil, doğru yerde olunca olur.

İnsanlar gelir geçer; bazılarını sen uğurlarsın.

Sonra durup düşünürsün:

“Az kişiyle muhatapsam, demek ki çok kişiyi çözmüşüm.”

Bu farkındalık bile başlı başına bir olgunluktur.

Hayat sana şunu öğretir:

Eşek tekme attığında, ona tekmeyle karşılık verme.

Yapman gereken, onun tekme atacağı mesafede durmamaktır.

Herkesle aynı yakınlığı kurmazsın; kurmazsan da eksik sayılmazsın.

Bazen şöyle olur:

Bir süt alırsın, kaynatırsın tadı tuhaf gelir.

Yoğurt yaparsın tutmaz, peynir yaparsın küflenir.

Hep hatayı kendinde ararsın…

Oysa sütü en baştan bozuktu.

İlişkiler de böyledir.

Ne yaparsan yap, olmaz; çünkü temeli sağlıklı değildir.

Hayatın en temel kuralı şudur:
Sana saygı gösterene sen de saygı göster.
Saygısızlık edenlerden uzak dur.
Bu, kendine verdiğin en büyük değerdir.

Unutma: Geçirdiğin zor günler, gelecek güzel günlerin sessiz habercisidir.

Hayat bazen sınar, bazen sarsar.

Ama bütün bunlar seni, olman gereken yere taşır.

Çünkü herkes, eninde sonunda fıtratına uygun yerde durur.

İnsanın karakteri, beraber olduğu insanlarla şekillenir.

Temiz kalpli, sağlam karakterli biri;

Kötü niyetli, dedikoducu bir ortamda huzur bulamaz.

Çünkü oranın havası bozuk, enerjisi kirlidir.

Aynı şekilde dedikoducu, fitneci biri de

Sağlam karakterlinin yanında rahat edemez.

Çünkü güçlü karakter, sözünü ve davranışını kontrol eder;

Oyunlara gelmez.

Yani sağlam karakterli biri, dedikoducunun yanında “evinde” hissedemez.

Dedikoducu da sağlam karakterlinin yanında huzur bulamaz.

Hayatın ironisi tam da budur:

Herkes fıtratına uygun insanlarla yol alır, onlarla sever ve huzur bulur.

Ruhuna, doğana uygun insanlarla birlikteysen orası cennettir;

Değilsen, ne yapsan boştur.

Sağlam karakterli insan, fitnecilerin oyunlarını görür; yemez, sabırla yoluna devam eder.

Ama orada rahat değildir; çünkü çevresi temiz değildir.

Fitneci ise sağlam karakterin duruşu karşısında huzursuz olur.

Çünkü samimiyet, oyunlara geçit vermez.

Özetle:
Temizle kirli yan yana durmaz.
Fitneciler, sağlam karakterin yanında huzur bulamaz.
Ve herkes, kendi karakterine uygun yolda yürür.

İnsan karakteri mıknatıs gibidir: Benzerler birbirini çeker, farklılar iter.

Sen kendin ol. Sağlam ol, temiz ol.

Fıtratına uygun olanlarla yol al.

Gerisi laf-ı güzaf.

𝓗𝓪𝓴𝓲𝓶𝓮 𝓖𝓾𝓵𝓼𝓾𝓶 𝓗𝓲𝓬𝓻𝓮𝓽

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın