Küçük ama gerçek adımlar…

Selamun aleykum 

Son zamanlarda içimde sessiz bir uzaklık hissi var.

Tam olarak ne olduğunu anlatamıyorum ama eskisi gibi değilim.

Belki de bu yüzden kendimi daha çok boş şeylerin içinde buluyorum.

Saçma konulara dalıyorum, gereksiz şeylerle oyalanıyorum.

O an fark etmiyorum ama sonrasında içimde garip bir yorgunluk kalıyor.

Aslında bu yorgunluk bedensel değil.

Daha çok içsel bir yorgunluk…

Önceden beni besleyen şeylere şimdi aynı şekilde yönelememek de ayrı bir yük oluyor.

İstiyorum ama başlayamıyorum.

Başlasam bile eskisi gibi içinde kalamıyorum.

Bu da insanın kendiyle arasında bir mesafe oluşturuyor.

Bazen kendime şunu soruyorum: Ben ne zaman bu kadar dağıldım?

Ne zaman bu kadar yüzeysel saçma sapan konulari ,yazmaya  başladım?

Ama sonra şunu fark ediyorum; bu bir anda olmadı.

Yavaş yavaş oldu.

Küçük ihmallerle, küçük ertelemelerle…

devami Hakime Gulsum

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın