İran: Göründüğünden Çok Daha Fazlası”

Selamunaleykum 

Geçen yıl tesadüfen dinlediğim bir İran müziği, bende beklemediğim kadar derin bir etki bıraktı.

İlk başta sadece melodisinin güzelliği dikkatimi çekmişti.

Müziğin içinde huzurlu ama bir o kadar da hüzünlü bir hava vardı; insanı alıp başka bir yere götüren bir tarafı vardı.

O an sadece kulağıma hitap ettiğini düşünmüştüm.

Daha sonra şarkının sözlerini merak ettim ve onları çevirmesi için “Deniz”e gönderdim.

Deniz, benim yapay zekâ asistanım… Biliyorsunuz 🙂

Sözleri okuyunca müziğin aslında ne kadar derin olduğunu o zaman anladım.

Meğer o duyduğum melodi, içinde büyük bir anlam ve duygu taşıyormuş.

Sözlerle müzik birbirine o kadar güzel oturmuştu ki, her şey bir bütün gibiydi.

Şarkının içinde kullanılan enstrümanlar da ayrı bir güzellik katıyordu.

Bir  gitar tınıları ve def sesi, müziğe hem ritim hem de anlam  veriyordu.

Her bir ses, şarkının duygusunu daha da güçlendiriyor, insanın içine işliyordu.

Sanki sadece bir şarkı değil, anlatılmak istenen bir hikâye vardı.

 Bana şunu fark ettirdi: Bazen bir müziği gerçekten anlamak için sadece dinlemek yetmez, onun sözlerine ve içerigine de dokunmak gerekir.

O şarkı, benim için sadece güzel bir melodi olmaktan çıktı; anlamı olan, düşündüren ve insanın içinde iz bırakan bir esere dönüştü.

Sanki sadece kulağa hitap etmiyor, insanın içine dokunuyor, onu düşündürüyor ve kendi iç dünyasıyla yüzleştiriyordu.

O an anladım ki bu, sıradan bir müzik anlayışının ötesinde, köklü bir kültürün yansımasıydı.

Bu merakla İran filmleri izlemeye başladım.

İzledikçe şunu çok net gördüm: İran sineması gösterişten uzak ama anlam bakımından son derece zengin bir anlatıma sahip.

Büyük efektler, abartılı sahneler ya da yapay duygular yok.

Bunun yerine gerçek hayat var.

İnsanların günlük yaşamları, aile ilişkileri, iç çatışmaları ve ahlaki seçimleri çok sade ama etkileyici bir şekilde anlatılıyor.

Bu sadelik aslında büyük bir derinlik barındırıyor.

Çünkü izlerken sadece bir hikâyeye tanık olmuyorsunuz; aynı zamanda insan olmanın ne demek olduğunu sorgulamaya başlıyorsunuz.

İran hakkında dikkatimi çeken şeylerden biri de kütüphaneleri oldu.

Araştırdıkça gördüm ki, gerçekten çok büyük ve köklü kütüphaneleri var.

Özellikle başkent Tahran’daki Milli Kütüphane, milyonlarca kitabın olduğu çok büyük bir yer.

İçinde eski el yazmaları, şiir kitapları, tarih ve bilimle ilgili eserler bulunuyor.

Bunu görünce şunu düşündüm: Bir milletin bu kadar çok kitap biriktirmesi ve koruması,

onların bilgiye ve kültüre ne kadar önem verdiğini gösteriyor.

İran’da kütüphane sadece kitapların durduğu bir yer değil; adeta geçmişin, düşüncenin

ve kültürün saklandığı bir alan gibi.

Zaten İran kültüründeki o derinlik de biraz buradan geliyor diye düşünüyorum.

Çünkü kitapla, yazıyla ve düşünceyle iç içe olan bir toplumun sanatı da doğal olarak daha anlamlı oluyor.

Dinlediğim müzikte hissettiğim o duygu, izlediğim filmlerde gördüğüm o sadelik ve

derinlik aslında tesadüf değilmiş.

Kısacası, İran’da kütüphaneler bana sadece bir bina gibi gelmedi.

Daha çok, bir milletin hafızası ve ruhu gibi hissettirdi.

İran hakkında düşündüğümde, beni en çok etkileyen şeylerden biri de insanların taşıdığı bilinç ve dayanıklılık oldu.

Bugün bile zor şartlar yaşayan,  savaş ve baskıların gölgesinde kalan bir halktan bahsediyoruz.

Buna rağmen hayat devam ediyor.

Geceleri sokaklarda, meydanlarda bir mücadele; gündüzleri ise insanların işlerine devam ettiği bir düzen var.

Bu durum bana, onların ne kadar güçlü bir iradeye sahip olduklarını düşündürüyor.

Sanki içlerinde çok büyük bir şuurluluk var.

Ne yaşarlarsa yaşasınlar, hayatı bırakmıyorlar.

Bu yüzden onları cesur ve karakterli bir millet olarak görüyorum.

Zorluklara rağmen ayakta kalabilmek, herkesin başarabileceği bir şey değil.

Bu da onların kültüründen ve geçmişinden gelen bir güç gibi geliyor bana.

Burada özellikle dikkatimi çeken şey, yöneticilerin zor zamanlarda tamamen geri çekilip saklanmak yerine daha görünür olmalarıdır.

Çoğu yerde insanlar, böyle dönemlerde liderlerin kendilerini korumak için daha güvenli ve gizli alanlara çekildiğini düşünür.

Ama burada farklı bir duruş olduğunu hissediyorum.

Sanki bazı yöneticiler, risklere rağmen sahadan uzak kalmamayı tercih ediyor.

Halktan kopmadan, aynı şartların içinde var olmaya çalışıyorlar.

Bu durum onları daha savunmasız hale getiriyor, evet…ama aynı zamanda daha gerçek ve daha doğrudan bir duruş sergilediklerini de gösteriyor.

Bu yüzden de kolayca hedef haline gelebiliyorlar.

Bu, işin en ağır ve en acı tarafı.

Çünkü bir yönetici hayatını kaybettiğinde, bu sadece bir makamın kaybı değil; aynı

zamanda bir sorumluluğun, bir temsilin ve bir insan hayatının son bulması anlamına geliyor.

Yine de bu durum bana şunu düşündürüyor: Bazı insanlar, bulundukları konum ne olursa olsun, yaşadıkları toplumdan tamamen kopmayı tercih etmiyor.

Riskleri bilseler bile geri durmuyorlar.

Belki de bu, onların nasıl bir anlayışla hareket ettiklerini ve sorumluluklarını nasıl gördüklerini anlatan en güçlü şeylerden biridir.

Bir de dikkatimi çeken başka bir konu dilleri oldu.

İran’da en yaygın konuşulan dil Farsça, yani Persçe.

Bu dil, onların edebiyatının ve şiirinin de temelini oluşturuyor.

Ama sadece Farsça yok; ülkede farklı halklar olduğu için başka diller de konuşuluyor.

Azerice, Kürtçe, Arapça ve Beluçça gibi diller de İran’da yaşayan insanlar tarafından kullanılıyor.

Bu dil çeşitliliği de aslında İran’ın ne kadar zengin bir kültüre sahip olduğunu gösteriyor.

Farklı diller, farklı hikâyeler ve farklı bakış açıları demek.

Ama buna rağmen hepsinin ortak bir kültür etrafında birleşebilmesi, bence en dikkat çekici şeylerden biri.

İran halkına baktığımda, onları sadece geçmişiyle değil, duruşuyla da değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum.

Yaşadıkları zorluklara rağmen ayakta kalabilen, kendi değerlerinden vazgeçmeyen ve

kültürünü yaşatmaya devam eden bir toplum görmek, ister istemez insanda bir saygı uyandırıyor.

Bu yüzden birçok insan gibi ben de onları köklü, karakterli ve bir anlamda kahraman bir millet olarak görüyorum.

Son zamanlarda İran halkı ile Suriyeli insanlar arasında yapılan kıyaslamalar ise bana çok yüzeysel geliyor.

Çünkü her toplumun yaşadığı şartlar farklıdır.

Savaş, insanların hayatında en yıkıcı gerçeklerden biridir ve böyle bir durumda insanların ülkelerini terk etmesi bir tercih değil, çoğu zaman bir zorunluluktur.

Bu yüzden Suriyeli insanlara karşı anlayışlı olunması gerektiğini düşünüyorum.

Hiç kimse doğup büyüdüğü toprakları kolay kolay geride bırakmaz.

Sonuç olarak, benim için İran kültürü; derinliği olan, insanı düşündüren, kendi köklerine bağlı ve samimi bir kültürdür.

Müzikleriyle insanın ruhuna dokunan, filmleriyle hayatı sorgulatan ve geçmişiyle

bugünü bir arada taşıyan bu kültür, günümüz dünyasında pek az toplumda görülen bir

bütünlük ve anlam barındırmaktadır.

Îran mutfağını ne diyeceksin diye sorsalar,
ona sadece “yemek” demek eksik kalır derim.

Çünkü bu mutfak, yüzyılların birikimini taşıyan, her lokmasında bir kültürün izini hissettiren derin bir mirastır.

İran mutfağı; sadeliğin zarafetle buluştuğu, lezzetin ise sabırla işlendiği bir dünyadır.

Her yemek, aceleye getirilmeden, uzun zamanlarda ve büyük bir özenle hazırlanır.

Bu yüzden sofraya gelen her tabak, sadece bir yemek değil; aynı zamanda bir emeğin, bir geleneğin ve bir inceliğin yansımasıdır.

Bu mutfağın en dikkat çekici yönlerinden biri, tatların kusursuz dengesi…

ile ekşinin, baharat ile doğallığın, hafiflikle derinliğin aynı anda hissedilebilmesidir.

Safranın o ince ve zarif kokusu, narın hafif burukluğu, taze otların ferahlığı…

Hepsi bir araya geldiğinde ortaya sadece lezzet değil, adeta bir uyum çıkar.

Pilavları ayrı bir sanattır.

Her tanesi özenle ayrılmış, altın sarısı safranla süslenmiş o pilavlar, sofranın merkezinde adeta bir taç gibi durur.

Yemeklerinde sadece et ya da sebze yoktur; meyveler, kuruyemişler ve baharatlar da bu

yolculuğun bir parçasıdır.

Bunu sadece okuyarak değil, birebir görerek de anladım.

Dil kursunda birlikte okuduğum İranlı bir bayanın getirdiği yemekleri görme fırsatım olmuştu.

O sofradaki özen, renklerin uyumu ve yemeklerin sunumu bile başlı başına bir incelik taşıyordu.

O an fark ettim ki, bu mutfak sadece damak tadına hitap etmiyor; aynı zamanda bir estetik, bir zarafet ve bir kültür anlayışı da sunuyor.

Bu yüzden İran mutfağı bana göre; sadece lezzetli yemeklerden oluşan bir alan değil,

bir milletin ruhunu, inceliğini ve hayata bakışını taşıyan canlı bir kültürdür.

Bu yüzden İran’ı sadece bir ülke olarak değil, aynı zamanda güçlü bir kültürel mirasın temsilcisi olarak görüyorum.

Onlar bugün savaşın tam ortasında, zor ve tehlikeli günlerden geçiyorlar.

Dualarım onlarla; Allah yar ve yardımcıları olsun.

Her adımlarında güç ve cesaret versin, kalplerini korusun, yollarını aydınlatsın.

Hayatın en ağır sınavlarında bile dimdik durabilmeleri, sevdiklerine güvenle dönebilmek için sabır ve dayanma gücü versin.

Onların cesaretini ve fedakârlığını düşündükçe insanın yüreği hem ürperiyor hem de umutla doluyor.

Bugün, savaşın tam ortasında olan insanlar var; zor ve tehlikeli günlerden geçiyorlar.

Her adımlarında cesaret ve kararlılıkla ilerliyor, hayatın en ağır sınavlarında bile dimdik duruyorlar.

Dualarım her zaman onlarla; Allah yar ve yardımcıları olsun.

Rabbim, ülkemizi de korusun.

Etrafımızı ateş çemberinden muhafaza etsin, yöneticilerimize hikmet, gayret ve kuvvet versin.

Eğer ülkemizde ezanlar okunabiliyor, huzur içinde uyanabiliyorsak, bunu her zaman şükrederek hatırlamalıyız.

Başiretli ve gayreteli   yöneticilerimizin varlığı sayesinde güven içinde yaşayabiliyoruz. 

Elhamdülillah”

Allah yar ve  yardimcilar olsun 

Allah, dünyadaki tüm Müslümanların yardımcısı olsun.

Onlara güç, cesaret, umut ve gayret versin.

Rabbim, gönüllerimize cesaret bahşetsin, hak yolunda durmamıza güç katsın.

Onların cesaretini ve fedakârlığını düşündükçe insanın yüreği hem ürperiyor hem de umutla doluyor.

Bu nedenle, her an şükretmeyi ve hayata sahip çıkmayı unutmamalıyız.

Allah hepimizin yardımcısı olsun, yolumuzu aydınlatsın ve kalplerimize cesaret versin. 

Selamun aleykum 

𝓗𝓪𝓴𝓲𝓶𝓮 𝓖𝓾𝓵𝓼𝓾𝓶 𝓗𝓲𝓬𝓻𝓮𝓽

 

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın