Şükür ile şikâyet arasındaki denge

𝓢𝓮𝓵𝓪𝓶ü𝓷 𝓪𝓵𝓮𝔂𝓴ü𝓶

İnsan davranışları incelendiğinde, şikâyet etmenin oldukça yaygın bir alışkanlık olduğu görülür.

Günlük yaşamda küçük aksaklıklardan büyük hayal kırıklıklarına kadar pek çok durum, insanların şikâyet etmesine neden olabilir.

Ancak şikâyet etmek yalnızca olumsuzlukları dile getirmekten ibaret değildir; çoğu zaman daha derin psikolojik ve sosyal ihtiyaçların bir yansımasıdır.

Öncelikle şikâyet etme davranışı, bireyin içsel bir rahatlama ihtiyacından kaynaklanabilir.

İnsanlar yaşadıkları stres, öfke ya da hayal kırıklığını dışa vurmak isterler.

Bu duygular bastırıldığında daha da yoğunlaşabilir.

Şikâyet etmek, bu birikmiş duyguların dışarı atılmasını sağlayarak kişiye geçici bir rahatlama hissi verir.

Bunun yanı sıra, insanlar anlaşılma ve empati görme ihtiyacı duyar.

Şikâyet eden bir kişi çoğu zaman çözümden ziyade, karşısındaki kişinin kendisini anlamasını bekler. “Beni dinle ve ne hissettiğimi anla” mesajı, şikâyetlerin arkasında sıklıkla gizlidir.

Bu yönüyle şikâyet, aslında sessiz bir yardım çağrısıdır.

Ancak bu yardım, çoğu zaman bir çözüm arayışından çok, duygusal bir karşılık bulma isteğidir.

İnsan, anlaşıldığını hissettiğinde iç dünyasında bir yumuşama yaşar.

Çünkü anlaşılmak, insanın varlığının kabul edilmesi ve duygularının değer görmesi demektir.

Bu nedenle bazen bir insanı sabırla dinlemek, ona çözüm sunmaktan daha kıymetlidir.

Samimi bir ilgi ve içten bir empati, şikâyet eden kişinin kalbine dokunur ve onu rahatlatır.

Şikâyet etmenin bir diğer nedeni ise kontrol duygusudur.

Birey, değiştiremediği durumlar karşısında kendini çaresiz hissedebilir.

Bu durumda şikâyet etmek, en azından durumu ifade ederek bir tür kontrol hissi yaratır.

Kişi, sesini duyurduğunu düşünerek psikolojik olarak daha güçlü hissedebilir.

Bazı durumlarda ise şikâyet etmek bir alışkanlığa dönüşür.

Kişi farkında olmadan olaylara sürekli olumsuz bir perspektiften bakabilir.

Bu durum zamanla bir düşünce biçimi haline gelir ve birey, hayatındaki olumlu yönleri göz ardı etmeye başlayabilir.

Öte yandan, şikâyet etmenin her zaman olumsuz bir davranış olduğunu söylemek doğru değildir.

Gerçekten bir sorun, haksızlık ya da ihtiyaç söz konusu olduğunda şikâyet etmek gerekli ve hatta faydalıdır.

Bu tür şikâyetler, değişimin ve iyileşmenin ilk adımı olabilir.

İnsan, yaratılışı gereği zayıf, sabırsız ve zaman zaman da nankörlüğe meyilli bir varlıktır.

Hayatın zorlukları, imtihanları ve beklenmedik sıkıntıları karşısında şikâyet etmek, çoğu insanın başvurduğu bir davranış haline gelir.

Ancak Dinimiz  açısından bakıldığında, şikâyet etmenin mahiyeti ve yönü büyük önem taşır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, insanın sıkıntılarını dile getirmesi tek başına yanlış değildir.

Nitekim peygamberlerin hayatına bakıldığında da zorluklar karşısında duygularını ifade ettikleri görülür.

Ancak burada önemli bir fark vardır: Mümin, yardim  dilegini  insanlara değil, Allah’a yöneltir.

Bu durum, Hz. Yakup’un (a.s.) “Ben kederimi ve üzüntümü yalnızca Allah’a arz ederim” anlamındaki ifadesinde en güzel şekilde görülür.

Bu yaklaşım, kulun aczini bilmesi ve her şeyin kontrolünün Allah’ta olduğunu kabul etmesi anlamına gelir.

İslam’da sabır önemli bir erdemdir. Karşılaşılan sıkıntılar, birer imtihan olarak değerlendirilir.

Bu nedenle sürekli şikâyet etmek, sabır ve tevekkül anlayışıyla çelişebilir.

Şikâyet etmek yerine sabretmek ve Allah’a güvenmek, müminin olgunluğunu gösterir.

Çünkü kişi bilir ki yaşadığı her durum, bir hikmet ve imtihan çerçevesinde gerçekleşmektedir.

Bununla birlikte, haksızlıklar karşısında susmak da İslam’ın önerdiği bir tutum değildir.

Bir zulüm ya da adaletsizlik söz konusu olduğunda, bunu dile getirmek ve hakkını aramak gereklidir.

Bu tür durumlarda yapılan “şikâyet”, aslında bir hak arayışı ve adalet talebidir.

Dolayısıyla bu, olumsuz bir davranış değil; aksine gerekli bir duruştur.

Öte yandan, sürekli dünyaya dair şikâyetlerde bulunmak, insanın kalbinde huzursuzluk oluşturabilir ve şükür duygusunu zayıflatabilir.

İslam, kulun sahip olduklarını fark etmesini ve nimetlere karşı şükretmesini öğütler.

Şükür ile şikâyet arasındaki denge, insanın ruhsal huzurunu doğrudan etkiler.

Ders niteliğinde şu hakikat ise her zaman hatırda tutulmalıdır:

İnsan, başına geleni değiştiremese bile, ona verdiği tepkiyi değiştirebilir.

Şikâyet, insanı tüketebilir; sabır ise onu olgunlaştırır.

Şükür ise kalbe huzur indirir.

Sonuç olarak, şikâyet etmek insan doğasının bir parçasıdır; ancak yönü doğru belirlenmediğinde kişiyi yıpratabilir.

Kul, sıkıntılarını Rabbine arz etmeli, insanlara karşı ise ölçülü olmalıdır.

Haksızlık karşısında hakkını ararken, nimetler karşısında şükretmeyi unutmamalıdır.

Bu denge sağlandığında, insan hem dünya hem de ahiret huzuruna yaklaşmış olur.

Dua:Allah’ım, kalbimizi şikâyetin ağırlığından kurtarıp şükrün ferahlığıyla buluştur.

Bize sabretmeyi, doğruyu görmeyi ve her hâlimizde Sana yönelmeyi nasip eyle.

Dilimize hikmet, gönlümüze huzur ver.

Bizi hem sıkıntıda hem nimette Sana yakın olan kullarından eyle.

Amin.

 

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın