komşu, bu sınavın en açık aynasıdır.

Komşuluk, sadece kapıların yan yana olması değil; kalplerin, vicdanların ve sorumlulukların da yan yana durmasıdır.

Cebrail’in komşu hakkında bu kadar çok tavsiyede bulunması, bu meselenin ne kadar ciddi ve ağır bir emanet olduğunu gösterir.

Öyle ki Peygamber  Efendimiz,(sav) Neredeyse komşunun komşuya mirasçı kılınacağını zannetmiştir.

Bu, komşuluğun sıradan bir ilişki değil, imanla doğrudan bağlantılı bir sorumluluk olduğunun açık bir ifadesidir.

Bugün ise bazı insanlar bu ağır emaneti ayaklar altına alıyor.

Gürültüyle huzur kaçıran, saygısızlıkla sınırları çiğneyen, dedikoduyla fitne yayan, en küçük hakkı bile gözetmeyen kişiler…

Şunu açıkça söylemek gerekir: Bu davranışlar sadece görgüsüzlük değil, aynı zamanda ahlaki bir çöküştür.

Komşusuna zarar veren kişi, aslında kendi insanlığını zedelemektedir.

Komşuluk hakkını ihlal eden birinin yaptığı terbiyesizlik, sadece bireysel bir kusur değildir; toplumsal düzeni de bozar.

Çünkü güvenin olmadığı yerde huzur olmaz. Huzurun olmadığı yerde ise ne aile ayakta kalır ne toplum.

Sert konuşmak gerekiyorsa, gerçek şudur: Komşusuna eziyet eden insan, kendini

düzeltmeden ne iyi bir insan olabilir ne de inancının gereğini yerine getirebilir.

 Başkasının hakkını çiğneyen, eninde sonunda kendi onurunu da çiğner.

Komşuluk; sabır, anlayış, saygı ve merhamet ister.

Bunları hiçe sayanlar, sadece kötü komşu değil, aynı zamanda kötü birer örnektir.

Böyle birinin bahanesi olamaz.

Çünkü doğru olan bellidir: Komşuna zarar verme, hakkını gözet, saygıyı elden bırakma.

Unutulmamalıdır ki, insanın gerçek karakteri en çok en yakınındakilere karşı davranışlarında ortaya çıkar.

Ve komşu, bu sınavın en açık aynasıdır.

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın