Rabbenâ lâ tuziğ kulûbenâ

Rabbenâ lâ tuziğ kulûbenâ ba‘de iz hedeytenâ ve heb lenâ mil ledünke rahmeh.

İnneke entel Vehhâb. Ali ‘Imran 8. Ayet

“Rabbimiz! Bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi kaydırma.

Katından bize rahmet bağışla. Şüphesiz Sen, çok bağış yapanın ta kendisisin

Bu dua aslında insanın ne kadar aciz olduğunu çok samimi bir şekilde anlatıyor…

Kul diyor ki: “Allah’ım, Sen bana doğru yolu gösterdin, kalbime iman verdin.

Ne olur  beni kendi nefsime bırakma… Kalbimi kaydırma, beni yanlış yollara düşürme.”

Çünkü insanın kalbi bazen çok hızlı değişebilir.

Bir gün huzurlu olur, bir gün kararsız…

Bir gün ibadete yakın hisseder, başka bir gün uzaklaşabilir.

Bu yüzden bu ayet, sadece “bana yol göster” duası değil;

“Beni o yolda sabit tut” duasıdır.

Devamında da kul şunu istiyor:

“Bana Senin katından bir rahmet ver.”

Yani: iç huzuru,  kalp ferahlığı ,  manevi güç,  affedilme,  korunma…

Hepsini Allah’ın rahmetinde arıyor.

Ve sonunda çok güzel bir teslimiyet var:

“Çünkü en çok veren Sensin Allah’ım…”

İnsanlardan değil, Allah’tan beklemeyi öğreten çok derin bir dua aslında.

Selam ve dua ile 

  • Related Posts

    Âmentü billâhi

    …

    Read more

    Allahümme’c’alnî sâdıkan fî kavlî ve amelî, vehdinî ilâ’s-sırâtıl-müstakîm.

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın