Geçen gün misafirim geldi.
İşlerimi bitirince ben de aşağı indim, mutfağa geçtim. “Hemen hazırlanabilecek bir şey olsun.” dedim.
Ne zamandır yapmadığımı bile bilmiyorum; canım domatesli bulgur pilavı çekti. Üstelik domatesin en güzel zamanıydı.
Soğanı kavurdum, domatesi ekledim. Kokusu bütün mutfağı sardı. Bulguru ilave edip biraz daha kavurdum. Suyunu koydum, altını kıstım ve usul usul demlenmeye bıraktım.
Ocağın yanında da hemen naneli, sarımsaklı mis gibi bir cacık yaptım.
Elhamdülillah…
O bulgur pilavı öyle böyle değil; o kadar lezzetli olmuştu ki tadını çıkararak yedik.
Bazen en sade yemekler, en güzel sofraları kuruyor.
Aradan epey zaman geçti.
Bu sefer evde eşimle yalnızdık.
“Yine yapayım şu domatesli bulgur pilavını.” dedim. “Hatta bu kez daha da lezzetli olsun.”
Başladım mutfakta adeta şef olmaya…
Soğan, domates, sarımsak… Sonra köri, kimyon, kekik, kırmızı pul biber, karabiber…
“Tadı daha da zenginleşsin.” diye tavuk butu da ekledim.
Bir ara elim defne yaprağına gitti.
Kendi kendime, “Abartma Hakime!” dedim.
Ama dinleyen kim…
Nane de eksik olmadı.
Suyunu koydum, altını kıstım.
İçimden de, “Geçen sefer çok güzel olmuştu, bu sefer kesin daha da güzel olacak.” diye geçiriyorum.
Pilav demlenince heyecanla bir kaşık aldım.
“Hımm… Galiba tuzu eksik.”
Tuz ekledim.
Bir kaşık daha…
“Yok… Karabiber az geldi herhalde.”
Onu da ekledim.
Yine olmadı…
Ne yaptıysam o ilk pilavın tadını bulamadım.
Aynı bulgur… Aynı tencere… Aynı mutfak…
Ama tat bambaşkaydı.
Şenol o gün biraz rahatsızdı.
Sessizce yemeğini yiyordu.
Ben de kendi kendime söylenmeye başladım:
“Niye böyle yavan oldu bu pilav?”
Şenol“Rahatsız olduğum için ağzımın tadı yok sandım.
O yüzden bir şey söylemedim.” dedi.
“Halbukim bir hatam olsa her şeyi rahat rahat söylerisin.”
Şenol’u az çok tanıyorum.
Bana düşmana ne hacet ; Şenol varya bir hatam olsun mutlaka söylenir.
İçinden geçirmek gibi bir huyu yoktur.
Sonra da hiçbir şey olmamış gibi,
“Ben sadece doğruyu söyledim.” der.
İşte Şenol’un olayı bu filtresi pek yoktur
Doğrunun da bir zamanı, bir yeri varmış; Şenol o kısmı pek önemsemez.
Sofrada çorbanın tuzu eksikse söyler, pilav lapa olmuşsa söyler, salata biraz fazla ekşiyse onu da söyler.
“Acaba şimdi söylesem mi?” diye düşündüğünü daha görmedim.
Filtre mi? O da ne?
Şenol’a göre doğru, bekletilmeden servis edilmesi gereken bir şeydir!
Bazen gülerim, bazen de üzülürüm
Neyse de ne
O gün pilav bana küçük ama önemli bir ders verdi.
Hayatta bazen “Daha güzel olsun.” diye uğraşırken, elimizdeki güzelliği
kaybedebiliyoruz.
Her şeyi çoğaltmak, her zaman lezzeti artırmıyor.
Kimi zaman sadelik en büyük zenginlik oluyor.
Ve bazen en güzel tat, içine en az şey kattığımız; ama en çok gönlümüzü kattığımız tattır.
Selam ve dua ile