Belki de bugün herkesi memnun etmeye çalışmayı bırakmalısın.
Çünkü ne yaparsan yap, herkesi memnun edemezsin.
Birinin gönlünü kazanırken bir başkasının beklentisini karşılayamayabilirsin.
Birileri seni yanlış anlayabilir.
Birileri hakkında kötü düşünebilir.
Birileri seni olduğun gibi kabul etmeyebilir.
Ama bütün bunları düzeltmek senin görevin değil.
Sen elinden geleni yap.
Niyetini Allah için temiz tut.
Gerisini O’na bırak.
Ve belki bugün bırakman gereken bir başka şey daha var:
Geçmişte yaptığın hataları tekrar tekrar kendine hatırlatmak.
Evet, hata yaptın.
Hepimiz yaptık.
Bazen yanlış konuştuk.
Bazen yanlış karar verdik.
Bazen birini kırdık.
Bazen nefsimize yenildik.
Ama tövbe ettiysen, aynı hatayı her gün kendine yeniden yaşatmak zorunda değilsin.
Rabbimiz şöyle buyurur:“Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Şüphesiz Allah bütün günahları bağışlar.”(Zümer, 39/53)
Dün hata yapmış olabilirsin.
Ama dünün hatası, bugünün tövbesine engel olmasın.
Kendini geçmişteki halinle cezalandırmaya devam etme.
Tövbe et.
Dersini al.
Elinden geleni düzelt.
Sonra yoluna devam et.
Çünkü Allah’ın rahmeti, bizim hatalarımızdan daha büyüktür.
Bugün yeniden başlayabilirsin.
Belki de ihtiyacın olan şey, geçmişi değiştirmek değil; bugünü farklı yaşamaktır.
Bir başka şey daha var ki insanın kalbini sessizce yorar:
Kıyaslamak.
Başkalarının hayatına bakmak…
Onların sahip olduklarını görmek…
Sonra dönüp kendi hayatına bakarak,
“Ben neden böyle değilim?”
demek…
Belki bugün bunu da bırakmalısın.
Çünkü herkesin hayatı farklı.
Herkesin imtihanı farklı.
Herkesin nasibi farklı.
Ve sen başkasının hayatını yaşamak için yaratılmadın.
Kendi hayatının hesabını vereceksin.
Öyleyse belki bugün gözlerini başkasının hayatından biraz çekip, kendi elindekilere çevirmelisin.
Çünkü bazen sahip olduklarımızın değerini, sahip olmadıklarımıza bakarken unutuyoruz.
Ve belki de şükretmemiz gereken şeyler sandığımızdan çok daha yakın.
Bir nefes kadar yakın…
Bir secde kadar yakın…
Bir dua kadar yakın…
Devam edecek