Lâ ilâhe illâ huver-Rahmânur-Rahîm.

Ve ilâhukum ilâhun vâhid, lâ ilâhe illâ huver-Rahmânur-Rahîm.

Meali:“Sizin ilahınız bir tek ilahtır. O’ndan başka ilah yoktur. O, Rahmân’dır, Rahîm’dir.”Bakara Suresi, 163. ayet

Bu ayete dikkatle baktığımızda Allah Teâlâ’nın bize çok önemli bir hakikati öğrettiğini görüyoruz.

Önce Rabbimiz kendisini tanıtıyor:

“Sizin ilahınız bir tek ilahtır.”

Yani hayatımızda kulluk edilmeye layık olan, bütün ihtiyaçlarımızı bilen, bizi yaratan, yaşatan ve rızıklandıran yalnızca Allah’tır.

Ardından Rabbimiz iki güzel ismini bildiriyor:

Er-Rahmân ve Er-Rahîm.

Sanki Rabbimiz bize şöyle bir hakikati düşündürüyor: Sizi yaratan, sizin Rabbiniz olan Allah, aynı zamanda Rahmân ve Rahîm’dir.

Peki, Rahmân ne demektir?

Rahmân ismi bize ne anlatıyor?

Rahmân; merhameti sonsuz ve bütün yaratılmışları kuşatan, nimetleriyle bütün varlıklara lütfeden Allah demektir.

Bir düşünelim…

Sabah gözlerimizi açıyoruz. Güneş doğuyor, hava alıyoruz, kalbimiz atıyor. Bir ağacın dalında yapraklar yeşeriyor, toprakta tohumlar filizleniyor. Kuşlar uçuyor, denizler dalgalanıyor.

Bütün bunlar bizim isteğimizle mi gerçekleşiyor?

Hayır.

Biz uyurken bile Rabbimiz bizi yaşatıyor. Biz farkında olmasak da nimetleri üzerimize akmaya devam ediyor.

İşte Rahmân isminin tecellilerini hayatın her alanında görüyoruz.

Allah’ın rahmeti yalnızca bizim fark ettiğimiz nimetlerden ibaret değildir. Bazen görmediğimiz, bilmediğimiz ve hatta farkına bile varmadığımız nice lütuflar da O’nun rahmetinin eseridir.

Bir düşünün: Kaç defa bir beladan kurtulduk ama bunun farkına bile varmadık? Kaç defa Rabbimiz bize öyle kapılar açtı ki o kapıların nasıl açıldığını bile anlayamadık?

İşte bütün bunlar bize Rahmân olan Rabbimizi hatırlatır.

 Rahmân ismi neden bu kadar önemlidir?

Çünkü insan bazen Allah’ı yalnızca korku üzerinden tanımaya başlayabiliyor.

Elbette Allah’tan korkmak, O’nun azametini bilmek ve emirlerine karşı sorumluluk hissetmek kulluğun bir parçasıdır.

Fakat Allah’ı tanımak sadece korkmak değildir.

O’nun rahmetini, sevgisini, lütfunu, affını ve kullarına olan ikramını da anlamaktır.

Bir insan düşünelim. Hata yapmış, yanlış bir yola girmiş, Rabbinden uzaklaşmış olabilir.

Fakat Allah’ın Rahmân olduğunu bilen bir kul, ümitsizliğe kapılmaz. Çünkü bilir ki Rabbimizin rahmeti çok geniştir.

Bu, insanın günahı önemsememesi anlamına gelmez. Tam tersine, Allah’ın rahmetini bilen insan O’na daha çok yönelmek, O’nun sevgisini kazanmak ve O’na layık bir kul olmak ister.

Rahmân ismi bize ümit etmeyi öğretir.

Rahmân ile Rahîm arasındaki farkı nasıl anlayabiliriz?

Bakara 163. ayette Allah Teâlâ hem Rahmân hem Rahîm isimlerini birlikte zikrediyor.

Bu iki isim aynı rahmet kökünden gelir ve birbirini tamamlayan anlamlar taşır.

Er-Rahmân: Rahmeti bütün yaratılmışları kuşatan, dünya hayatında mümin-kâfir ayrımı olmaksızın nimetler veren Rabbimizdir.

Er-Rahîm: Mümin kullarına özel rahmetini, lütfunu ve merhametini ihsan eden Rabbimizdir.

Bu iki ismi birlikte düşündüğümüzde Allah’ın rahmetinin ne kadar geniş olduğunu daha iyi anlarız.

Rahmân ismini hayatımıza nasıl taşıyabiliriz?

Şimdi kendimize şu soruyu soralım:

Biz Allah’ın Rahmân ismine iman ediyorsak, bu isim bizim davranışlarımızda nasıl görünmeli?

Bir insanın kalbinde Allah’ın rahmetini tanıma duygusu arttıkça, onun da insanlara karşı daha merhametli olması beklenir.

Bir yetimin başını okşamak…

Bir ihtiyaç sahibinin elinden tutmak…

Bir insanın kusurunu hemen yüzüne vurmamak…

Bir canlıya zarar vermemek…

Bir insanın derdini dinlemek…

Affedebileceğimiz yerde affetmeyi tercih etmek…

Bunlar Allah’ın Rahmân ismini anlamaya çalışan bir kulun hayatında önem kazanması gereken davranışlardır.

Elbette bizim merhametimiz sınırlıdır; Allah’ın rahmeti ise sonsuzdur. Biz O’nun merhametini taklit edemeyiz ama bu güzel ismin ahlakımızda iz bırakması için gayret edebiliriz.Biraz da kendimize dönüp düşünelim…

 Bir an durup kendi hayatımıza bakalım.

Biz Allah’ın Rahmân olduğunu biliyoruz ama acaba bunu ne kadar hissediyoruz?

Bir sıkıntı yaşadığımızda hemen ümitsizliğe mi düşüyoruz?

Bir duamız geciktiğinde Rabbimizin bizi unuttuğunu mu düşünüyoruz?

İstediğimiz bir şey gerçekleşmediğinde Allah’ın bize merhamet etmediğini mi zannediyoruz?

Oysa her istediğimizin gerçekleşmesi rahmet değildir. Bazen istediğimiz bir şeyin gerçekleşmemesi de bizim için bir rahmet olabilir.

Biz olayların yalnızca görünen tarafını biliyoruz.

Allah ise geçmişimizi, geleceğimizi, kalbimizi ve bizim bile bilmediğimiz ihtiyaçlarımızı bilir.

Bu nedenle Rahmân ismini tanıyan bir kul, her durumda Rabbine güvenmeyi öğrenir.

Çünkü bilir ki kendisini yaratan Allah, kendisine merhamet edendir.

Sonuç: Rahmân olan Allah’ı tanımak, rahmete açılan bir kapıdır

Bakara Suresi’nin 163. ayeti bize önce tevhidi, ardından Allah’ın rahmetini öğretiyor.

Tek ilahımız Allah’tır. O’ndan başka kulluk edilmeye layık hiçbir ilah yoktur. O, Rahmân ve Rahîm’dir.

Bu ayet üzerinde düşündüğümüzde şunu anlıyoruz:

Allah’ı tanımak yalnızca isimlerini ezberlemek değildir. O isimlerin hayatımızdaki anlamını fark etmektir.

Rahmân ismini öğreniyorsak hayatımızdaki nimetleri daha fazla fark etmeliyiz. Rabbimizin merhametini tanıyorsak O’na karşı sevgimizi, şükrümüzü ve teslimiyetimizi artırmalıyız.

Unutmayalım ki biz Allah’ın rahmetine her an muhtacız.

Rabbimizden dileğimiz; Rahmân ismini sadece dilimizle söyleyen değil, kalbiyle hisseden, hayatıyla anlamaya çalışan kullarından olabilmektir.

Allah’ım! Bize Seni güzel isimlerinle tanımayı, rahmetini fark etmeyi, nimetlerine şükretmeyi ve merhametini hayatımıza yansıtmayı nasip eyle. Âmin.

Ders sonunda sohbet için birkaç düşünme sorusu

  1. Allah’ın Rahmân olduğunu bilmek, sıkıntılı zamanlarımızda bize nasıl bir bakış açısı kazandırır?

  2. Günlük hayatımızda fark etmediğimiz hangi nimetler Allah’ın Rahmân ismini bize hatırlatıyor?

  3. Allah’ın rahmetini tanıyan bir insanın diğer insanlara karşı davranışları nasıl olmalıdır?

  4. Biz Allah’ın rahmetinden ne kadar ümitliyiz?

Bir sonraki ders için önerim: Allah’ın Er-Rahmân ismini öğrendikten sonra Er-Rahîm ismini ayrıca ele alalım.

Böylece Bakara 163. ayette birlikte geçen bu iki ismi daha derinlemesine anlayabiliriz.

Selam ve dua ile

  • Related Posts

    Küçücük şeylerle kocaman mutlu olduğumuz zamanlar.

    …

    Read more

    Herkes önce kendi kapısının önünü süpürsün.

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın