Dinimiz de ne savurganlık hoş görülür ne de aşırı cimrilik.
Hayatın her alanında olduğu gibi, harcamada da denge esastır.
Bu dengeyi en güzel şekilde anlatan ölçülerden biri Kur’an-ı Kerim’de yer alır.
İsrâ Suresi 29. ayette şöyle buyrulur: “Eli sıkı olma (cimrilik etme), büsbütün de açıp saçma (israf etme).
Sonra kınanır, çaresiz kalırsın.”
Bu ayet, insanın maddi hayatındaki dengeyi ne kadar açık ve hikmetli bir şekilde ortaya koyar.
Çünkü insan, dengeyi kaybettiğinde huzurunu da kaybeder.
Harcamak da bu dengenin önemli bir parçasıdır.
Kimi insanlar kazandığını düşünmeden harcar, kimi ise elindekini öylesine tutar ki ne kendine ne de başkasına faydası olur.
Oysa Rabbimiz, bu iki uçtan da uzak durmamızı öğütler.
Savurganlık insanı darlığa sürükler; cimrilik ise kalbi katılaştırır.
Oysa orta yol, hem dünyayı hem de ahireti güzelleştirir.
Eskiden insanlar “idare etmeyi” bilirdi.
Azla yetinmek bir eksiklik değil, bir erdem sayılırdı.
Bugün ise harcamak kolaylaştı; kredi kartları, borçlar ve düşünmeden yapılan alışverişler hayatın parçası hâline geldi.
Ancak yarını düşünmeden yaşamak, insanı hem maddi hem de manevi sıkıntıya sürükler.
Doğru olan; ihtiyaç kadar harcamak, fazlasını koruyabilmek ve gerektiğinde paylaşabilmektir.
Yardım etmek elbette güzel bir davranıştır; fakat bunu kendi dengesini bozmadan yapmak daha da kıymetlidir.
Çünkü insan önce kendi sorumluluğunu bilmeli, sonra başkasına el uzatmalıdır.
Unutulmamalıdır ki bereket, çok kazanmakta değil; doğru harcamaktadır.
Ne elimizi tamamen kapatalım ne de sonuna kadar açalım.
Orta yolu bulmak, hayatımıza huzur, kalbimize sükûnet getirir.
Selam ve dua ile