Okuyarak Anlamak, Anlayarak Yaşamak

Selamün aleyküm…

Bugün biraz “hikmet” üzerine konuşalım istiyorum.

Çünkü çoğu zaman bilgiyle hikmeti aynı şey zannediyoruz.

Oysa aralarında ince ama çok derin bir fark var.

Bilgi, insanın zihninde birikir; hikmet ise kalbine iner ve hayatına yansır.

Yani hikmet, bilginin yaşanmış hâlidir.

İnsanlık yolculuğuna baktığımızda ilk emrin “oku” olduğunu görüyoruz.

Bu çok manidar…

Çünkü okumak, sadece harfleri seslendirmek değil; anlamaya çalışmak, düşünmek, hakikati aramaktır.

Belki de bu yüzden diyebiliriz ki , yeryüzünün ilk ibadeti okumaktır.

Çünkü insan, okuyarak Rabbini  tanır, sonra kendi   tanır, hayatın anlamını kavramaya başlar.

Ama burada durmamak gerekiyor.

Sadece okumak yetmez.

Anlamayan bir okuma, insanı ileri götürmez.

Asıl mesele, okuyarak anlamak ve anladığını yaşayabilmektir.

İşte tam bu noktada “kıraat” dediğimiz şey devreye girer.

Kıraat, sadece dil ile değil; akılla ve kalple yapılan okumadır.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (sav)de bu dengeyi çok güzel kurmuştur. “İlim talep etmek her Müslümana farzdır”

buyurarak, öğrenmenin ne kadar önemli olduğunu vurgulamıştır.

Yani ilim, hayatımızın merkezinde olmalıdır.

Ama bu ilim, sadece bilgi biriktirmek için değil; insanı dönüştürmek için olmalıdır.

Yine Efendimiz, “Kim ilim öğrenmek için bir yola girerse, Allah ona cennete giden yolu kolaylaştırır” buyurur.

Burada geçen “yol” çok kıymetlidir.

Çünkü bu, bir arayışı anlatır.

İnsan öğrenmek için yola çıktığında, aslında kendini bulmaya başlar.

Her öğrendiği şey, onu biraz daha derinleştirir.

Ama en çarpıcı olan şu hakikattir: “İlim, amel edilmek içindir.”

Yani öğrendiğimiz bilgi hayatımıza dokunmuyorsa, o bilgi eksik kalır.

Hikmet dediğimiz şey de tam burada başlar.

Bilgi yaşanırsa hikmete dönüşür; yaşanmazsa sadece zihinde kalan bir yük olur.

Bir âlimin şu sözleri de bu yolu çok güzel özetler:

İnsan merkezli bir hayattan, iman merkezli bir insana…

İman merkezli insandan, bilgi merkezli bir imana…

Ve oradan da hikmet merkezli bir bilgiye…

Bu aslında bir olgunlaşma sürecidir.

İnsan önce kendini merkeze koyar.

Sonra imanı tanır ve hayatının merkezine alır.

İman güçlendikçe bilgiye yönelir.

Ama en sonunda şunu fark eder: Asıl mesele bilgi değil, o bilginin hikmete dönüşmesidir.

Hikmet merkezli bilgi; neyi, ne zaman, nasıl yapacağını bilmektir.

Sadece doğruyu bilmek değil, o doğruyu yerinde ve güzel bir şekilde yaşayabilmektir.

İşte bu da ancak okuyarak, anlayarak ve yaşayarak mümkündür.

Bu yüzden bizim okumaya ihtiyacımız var.

Ama sadece gözle değil; akılla, kalple, idrakle okumaya…

Okudukça derinleşmeye, derinleştikçe sadeleşmeye…

Belki de bütün mesele şu cümlede saklı:

Okuyarak anlamak, anlayarak yaşamak ve yaşayarak hikmete ulaşmak…

Rabbim hepimize, bilgiyi hikmete dönüştürebilmeyi nasip etsin.

Amin 

 Selam ve dua ile  

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın