Artık akletmez misiniz?”

Ey İsrailoğulları! Size verdiğim nimetimi hatırlayın ve ahdimi yerine getirin  ki ben de s ahdinizi  yerine  getireyim.

Yalnızca benden korkun.”(Bakara Suresi, 40. Ayet)

“Beraberinizdekini tasdikleyici olarak indirdigime iman edin ve ona küfredenlerin ilki siz olmayın.

Ayetlerimi az bir pahaya satmayın ve yalnız benden korunup sakının.”Bakara 41 ayet

“Hakkı batılla bulayıp bile bile hakkı gizlemeyin.”(Bakara, 2:42)

“Namazı ikâme edin, zekatı verin ve rükû edenlerle birlikte siz de rükû edin.”
(Bakara, 2:43)”

İnsanları birr’i emreder de kendinizi unutur musunuz? Halbuki kitabı okuyup duruyorsunuz. Artık akletmez misiniz?”(Bakara, 2:44)

“Bir de sabır ve namaz ile yardım isteyin. Gerçi bu, haşyet  sahipleri dışındakilere ağır gelir.”(Bakara, 2:45)

“Onlar ki, kendilerini hakikaten Rab’lerine kavuşuyor ve hakikaten O’na dönüyor sayarlar.”(Bakara, 2:46)

“Ey İsrailoğulları! Size verdiğim nimetlerimi ve size âlemler üzerine gerçekten üstün kıldığımı hatırlayın.”(Bakara, 2:47)

“Ve öyle bir günden korunun ki, hiç kimse başka bir kimse adına ödemede bulunamaz, kimseden şefaat de kabul edilemez,

kimseden fidyede alınmaz; hem onlar kurtarılacak da değiller.”(Bakara, 2:48)”

Hatırlayın ki, siz Firavun hanedanından kurtarmıştık.

Onlar sizi azabın en kötüsüyle azablandırıyor; oğullarınızı boğazlıyor, kız çocuklarınızı diri bırakıyorlardı. Bundan sizin için Rabbiniz tarafından büyük bir imtihan bulunuyor.”(Bakara, 2:49)

50- Hani  bir vakit  sizin sebebinize  denizi yarıp sizi  kurtarmış  Firavun ve hanedanını ise suda boğmuştuk. Sizler bakıp duruyordunuz.

52-Sonra bunun ardından  sizi affettik, , gerekti ki şükredecektiniz.

53-Ve bir vakit Musaya  kitab’ı ve Furkan’ı verdik,gerekti ki  doğru gidecektiniz.

54-Ve  bir  vakit  Mûsâ, kavmine dedi ki:”Ey  kavmim gerçekten  siz o buzağıya tutularak  kendinize  zulmettiniz. Hemen yaradanınıza tevbe edin ve derhal kendinize  öldürün. Bu yaratanınız  katında sizin için hayırlıdır.”Böylelikle tevbenizi kabul etti.Gerçekten  O’dur  Tevvâbu’r- Rahîm.

55- Ve bir  vakit ;”ey Mûsâ “dediniz. “Biz  Allah’a  ı aşikâre görmedikçe  sana  asla  inanmıyacağız» Birden   o sâika  sizi çarpıverdi, bakıp duruyordunuz.

56-Sonra, şükredesiniz diye ölümünüzün ardından sizi tekrar dirilttik.

57-Ve (Tih’de)  üstünüze  o bulut  gölgelik  çektik  ve size verdiğimiz o tertemiz  ve  hoş  rızıklardan yeyin diye  üzerinize  hem  menn hem selvâ indirdik. Zulmu  bize  etmediler  ancak  kendi kendilerine  zulmetmekteydiler .

58- Ve  bir vakit «şu kasabya  girin  ve orada istediğinizi bol bol yeyin, kapısından  secde ederek girin ve «hıtta» deyin ki günahlarınızı  mağfiret  edelim, muhsinler  ise  daha artıracağız» dedik

59-Derken  o zulmedenler  sözü değiştirdiler,  kendilerine  söylenildiğinden başka bir şekle koydular. Biz de o zalimlere, fısk işledikleri için gökten tiksinilen  bir pislik indirdik.

60-Ve bir vakit Mûsâ kavmi için  istiska  edince. Biz de ;vur dedik- âsânı  taşa”Hemen ondan oniki pınar fışkırdı. Her bir insan topluluğu kendi su  alacağı  yeri bildi.”“Allah’ın rızıkdan yeyin, için. Yeryüzünde  fesat çıkararak taşkınlık   yapmayın.”

61-Ve bir vakit ““Ey Mûsâ biz tek çeşit yemeğe katlanamayacağız, artık bizim için  Rabb’ine dua et  de bize  bakla(sebze ) acur,  , sarımsak,mercimek ve soğan gibi yerin bitirdiği  şeylerden  çıkarsın.” dediniz. Dedi ki:”Siz  hayırlı olanı böyle daha aşağı olanla değişmek mi istiyorsunuz?Öyle ise bir şehre inin,  istediğiniz şey orada size verilecek.” Bundan ötürü  onlar zillet  ve yolsulluğa  mahkum edildiler  ve nihayet  Allah’tan gelen  bir   gazaba  uğradılar. Çünkü  Allâh’ın âyetlerine küfrediyor  ve  haksız yere peygamberleri öldürüyorlardı. İşte  öyle ,çünkü isyana daldılar ve aşırı gidiyorlardı.

62-Şüphe yok ki iman edenler ve yahudiler  ve  hıristiyanlar ve sâbiîler.. bunlardan her kim  Allah’a  ve âhiret gününe iman eder  ve salih amel işlerse elbette bunların Rab’leri katında ecirleri vardır.Onlara  ne korku vardır, ne de onlar üzüleceklerdir

63-Bir vakit de mîsâkınızı almıştık, ve Tûr’u üstünüze kaldırıp demiştik ki” Verdiğimiz   kuvvetle tutun ve içindekinden gafil olmayın, gerek ki korunursunuz.”

64- Sonra onun  ardından yüz çevirdiniz.Eğer üzerinizde  Allah’ın   fazlı ve  rahmeti  olmasaydı elbette  hüsrana düşenlerden olurdunuz.

65-İçinizden sebt günü  haddi  aşanları elbette bilirsiniz. Biz de  onlara;”aşağılık maymunlar olun!” dedik.

66-Bunu önündekilere  ve ardındakilere bir ibret , korunup   sakınanlara bir öğüt yaptık.

67-Bir vakit de Musa kavmine( şöyle ) demişti: «Allah size bir sığır boğazlamanızı emrediyor. ” Sen -dediler- bizimle eğleniyor musun!” ” Allah’a sığınırım -dedi  cahillerden olmaktan ”

68- “Bizim için Rabbine dua et de  onun mahiyetini bize iyice  açıklasın” dediler. “O buyuruyor ki -dedi -“öyle bir sığır ki  ne çok  yaşlı ne de çok genç. İkisi ortası bir  dinçtir.” Haydi emrolunduğunuz işi yapın.”

69-“Bizim için-dediler – Rabb’ine  dua et  de rengi  ne imiş bize beyân etsin.” “O  buyuruyor  ki:” Bir sığır ki, sapsarı  rengi bakanlara  süru verir.” dedi

70-Dediler ki: “Bizim için  Rabb’ine  dua et, o sığır  nasıl  olduğunu bize  iyice açıklasın, çünkü o bize  diğer sığırlara benzer  geldi , inşaallah doğruyu bulanlardan oluruz.”

71-Dedi ki: “O şöyle  buyuruyor.  O öyle bir sığır ki , işe koşulmamış, arazi sümemiş ve ekin sulamamıştır. Kusursuzdur, hiçbir alacası  yoktur.” ” “İşte- dediler -şimdi hak  ile geldin.” Nihayet o sığırı boğazladılar; az kalsın  yapmayacaklardı.

72-Hani siz  bir kişi öldürmüştünüz de(Katili  hakkında)  herbiriniz suçu  diğerine  atmıştınız. Halbuki  allah  gizlediğinize  açığa çıkaracaktı.

73-Bu sebeple, “onun bir parçası ile ona (ölüye) vurun”dedik.İşte, ALLAH ölüleri böyle diriltir.Akledersiniz   diye äyetlerini  böyle gösterir.

74-Sonra bunun  ardından yine kalpleriniz katılaştı. Şimdi onlar taş gibi,  belki daha beter. Çünkü  taşların öylesi var ki çatlar  da bağrından sular bağrından sular  fışkırır ve öylesi de var ki, Allah korkusundan yuvarlanır. Allah yaptıklarınızdan gafil  değildir.

75-Şimdi, bunların size iman edivereceklerini mi  ümit ediyorsunuz? Halbuki  onlarsn bir  fırkası var ki, Allah’ın kelâmını  işitirlerdi de akılları aldıktan sonra onu bile bile tahrif ederlerdi.

76-İman edenlerle karşılaştıklarında «iman ettik» derler. Birbirleri ile  tenhada baş başa kaldıklarında “Allah’ın size açtığını, onu  Rabb’inizin  huzurunda  size karşı delil getirsinler  diye mi  onlara haber veriyorsunuz, akıl erdiremiyor musunuz?”derler.

77- Gizlediklerini de, açığa vurduklarını da Allah’ın muhakkak  bildiğini bilmiyorlar mı?

78-Onların arasında, bir takım kuruntular   dışında kitab’ın ne olduğunu  bilmiyen ümmiler de vardır. Onlar yalnız zan ediyorlar.

79-Artık veyli  o kimselere ki kitab’ı  kendi elleri  ile  yazarlar da  sonra  az bir paha karşılığında  satabilmek için “bu Allah katındandır» derler! Veyl  ellerinin yazdıkları yüzünden  onlara, veyl  o kazandıkları yüzünden  onlara!

80-Bir de,”“Sayılı birkaç gün dışında  bize asla ateş dokunmaz” dediler. De ki :”Buna  dair   Allah’tan  bir ahit mi  aldınız?Eğer öyleyse Allah asla ahdinden  dönmez . Yoksa  Allah’a  Allaha karşı bilemiyeceğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?

81-Hayır, kim bir kötülük  işlemiş de  günahı kendini  her taraftan  çepeçevre  kuşatmış  ise, işte öyleleri, içinde  ebedi  kalıcı ateş ehlidirler.

82-İman edip salih ameller işleyenlere gelince, işte  öyleler  içinde  ebedi kalıcı Cennet  ehlidirler.

83- Ve bir  vakit İsrail oğullarının şöyle misakını aldık: Allahdan başkasına tapmıyacaksınız;ana babaya ihsan edeceksiniz, akrabaya da, yetimlere de, yoksullara da… ve insanlara  güzel  söyleyin ,namazı  ikâme edin, zekâtı verin.”  Sonra  pek azınız  hariç sözünüzden  döndünüz  ve hâlâ da yüz çevirmektesiniz.

84-Yine bir vakit mîsâkınızı almıştık:” Birbirinizin kanını dökmeyeceksiniz    ve  birbirinizi yurtlarınızdan çıkarmayacaksınız.” Sonra siz bunu ikrar etmiştiniz  ve ikrarınıza şahit de olunmuştunuz.

85-Sonra işte sizlere  öyle kimselersiniz  ki,  yine birbirinize  öldürüyor , içinizden bir  kesimi  yurtlarından çıkarıyor ve onlara karşı günah  ve düşmanlıkta  birleşip yardımlaşıyorsunuz.

Eğer size esir olarak  gelirlerse fidye ile kurtarıyorsunuz.

Halbuki onların çıkarılması size haram kılınmıştır.

Yâ!… Siz   kitab’ın bir kısmına  iman, bir kısmına küfr mü  ediyorsunuz? İçinizden böyle  yapanların cezası, dünya hayatında horlanmaktan  başka bir şey değildir.

Allah  yaptıklarınızdan  gafil  değildir.

86-Onlar âhireti  dünya  hayatına satmış kimselerdir.  Onun için  azapları hafifletilmez, onlara  yardım  da edilmez.

87-Andolsun ki  Mûsâ’ya o  kitap verdik  ve arkasından  birbiri ardınca  peygamberler  gönderdik. Meryem oğlu İsa’ya da apaçık deliller verdik  ve O’ nu Ruh’l-Kudüs  ile destekledik .

Demek , size ne zaman  bir peygamber  nefislerinizin  hevasına  uymayan bir şeyi getirirse, büyüklenecek, kimin  yalanlayacak , kiminide öldüreceksiniz  ha !

88-“Bizim-dediler- «Kalplerimiz kılıflıdır»Öyle değil kâfirlikleri  yüzünden  Allah onları lânetledi. Az, pek  az  iman ederler.

89-Yanlarındakini tasdiklemek üzere onlara Allah tarafından bir kitab gelince -önceden küfredenlere karşı   yardım isteyip    dururlarken o tanıdıkları kendilerine gelince- tuttular ona küfrettiler imdi Allah’ın lâneti kâfirlerin boynuna!

90-Ne çirkindir o kendilerini sattıkları ki: Allah’ın, kullarından dilediğine kendi fazlından  indirmesine bağyederek   Allah ne indirdise hepsine küfrettiler de gazab üstüne gazaba değdiler ve ayrıca    o kâfirler için  küçük düşürücü  bir azab var.

91-Onlara,’ ‘Allah’ın indirdiğine iman edin “denildiği zaman: “Biz  bize indirilene iman ederiz “derler  de ondan ötesine küfrederler. Halbuki  o, beraberlerinde  bulunanı tasdikleyen  hakkın kendisi.”Ya…!”de, “iman ediyordunuz da , niçin daha önce Allah’ın peygamberlerini   öldürüyordunuz?»

92-Andolsun ki  Mûsâ  size apaçık belgelerle gelmişti   de  arkasından  tutttunuz danaya  taptınız;  siz  işte o  zalimlersiniz.

93-Bir vakit ” “Size verdiğimiz  kitabı kuvvetle tutun ve dinleyin”diye Turu tepenize kaldırıp mîsâkınızı almıştık.”Dinledik,  isyan ettik “dediler. Küfürleri  yüzünden  buzağı  adeta  kalplerine içirilmiş idi. De ki: “Eğer   mü’minler iseniz, imanınızın  size  ne çirkin şeyler emrediyor!”

94-De ki:””Eğer Allah  yanında âhiret yurdu  başkalarının değil de sadece sizin ise,-doğru söyleyenler iseniz -haydi ölümü  temeni edin.”

95-Fakat elerinden   çıkan işler dururken onu hiç bir zaman temenni etmezler. Allah bilir o zalimleri.

96-Andolsun ki, onları insanların yaşama en düşkünü hatta  müşriklerden bile düşkün bulursun. Her biri  arzu  eder ki  bin yıl yaşatılmış olsa. Halbuki  uzun  müddet yaşatılması kendisini  azabadan kurtarıcı  değil. Ne yapmakta iseler  Allah görüyor.

97-De ki:”Her kim Cibrile düşman ise bilsin ki o, o Kur’anı senin kalbin üzerine,- Allah’ın izniyle- indirdi, önündekileri tasdikleyici,  mü’minlere bir hidâyet ve bir müjde  olmak  üzere.”

98-Herkim  Allah’a ,meleklerine, peygamberlerine, Cebrail ve Mikail’e düşman olursa, bilsinki  Allah da  kafirlerin düşmanıdır.”

99-Andolsun ki  biz  sana apaçık âyetler/belgeler/mucizeler indirdik , öyle ki  fâsıklardan başkası onlara kafirlik etmez.

100-Onlar, her ne zaman bir ahitle bağlansalar, içlerinden  bir topluluk (onu)  bozup atıvermedi mi? Hatta  değil bir topluluk onların çoğu iman etmezler.

101-Hem Allah tarafından  onlara  yanlarındakini  tasdikleyici bir peygamber geldiği her seferinde kendilerine   kitab  verilenlerden  bir fırka  Allah’ın Kitabını  arkalarına attılar, sanki bilmiyorlarmış gibi de…

 

İsrailoğulları’nın nasıl bozulmaya başladığını anlatan hadis-i şerif.

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- İsrâiloğulları’nın nasıl bozulmaya başladığını da şöyle haber vermiştir:

“İlk zamanlar, kötülük yapan birini görünce:

«Bak arkadaş! Allah’tan kork ve bu yaptığından vazgeç! Çünkü bunu yapmak sana helâl değil!» diye uyarırlardı. Ertesi gün o adamı aynı vaziyette gördüklerinde onunla birlikte yiyip içmek ve yanında oturabilmek için bir daha îkaz etmezlerdi. İşte o zaman Allah Teâlâ onların kalplerini birbirine benzetti.”

Peygamber Efendimiz bunları söylerken bir yere yaslanarak konuşuyordu. Birden doğruldu ve sözünü şöyle tamamladı:

“Ya siz de birbirinize iyi şeyleri tavsiye eder, kötülüklerden sakındırır, zâlimin zulmüne mânî olursunuz, yahut da Allah Teâlâ kalplerinizi birbirine benzetir, İsrâiloğulları’na lânet ettiği gibi size de lânet eder.”[1]

Dipnot:

[1] Ebû Dâvûd, Melâhim, 17/4336; Tirmizî, Tefsir, 5/6, 7; Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ, Dâru’l-Fikr ts., X, 93.

  • Related Posts

    Asıl büyüklük, başkalarını küçültmekte değil

    …

    Read more

    Mazlumun Sessizliğine Aldanma”

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın