Ve inneke le alâ hulukin azîm…”
“Şüphesiz sen, pek büyük bir ahlâk üzeresin.” (Kalem, 4)
Bu ayeti her okuyuşumda içimde ayrı bir huzur hissediyorum.
Düşünsenize… Allah Teâlâ, sevgili Peygamberimizi övüyor.
Ama onu malıyla, gücüyle, makamıyla değil; ahlâkıyla övüyor.
Hem de sıradan bir övgü değil. “Azîm” diyerek…
Yani çok büyük, çok yüce, çok üstün bir ahlâk…
Bir insan için bundan daha büyük bir iltifat olabilir mi?
Üstelik bu övgü insanların değil, âlemlerin Rabbi olan Allah’ın övgüsü…
Bu ayet bize Peygamber Efendimizin büyüklüğünün nerede olduğunu gösteriyor. Onun büyüklüğü sahip olduklarında değil, karakterindeydi.
İnsanlara davranışında, merhametinde, sabrında, affediciliğinde, tevazusunda ve Rabbine olan bağlılığındaydı.
Peki “büyük ahlâk” nedir?
Büyük ahlâk; sadece güzel konuşmak ya da nazik olmak değildir.
Hayatın her alanında dengeli, olgun ve güzel kalabilmektir.
Haksızlığa uğradığında adaleti kaybetmemek…
Öfkelendiğinde kırıp dökmemek…
Güçlü olduğunda kibirlenmemek…
İmkân sahibi olduğunda paylaşabilmek…
İşte Peygamber Efendimizin ahlâkı buydu.
Merhamet vardı.
Sabır vardı.
Doğruluk vardı.
Vefa vardı.
Şefkat vardı.
Cesaret vardı.
Ve bütün bunların üzerinde Allah sevgisi vardı.
Bu yüzden Allah Teâlâ onun ahlâkını “azîm” olarak nitelendiriyor.
Aziz kardeşlerim,
Bu ayet sadece Peygamberimizi övmek için nazil olmadı. Aynı zamanda bize bir istikamet gösteriyor.
Sanki bize şöyle sesleniyor:
“Eğer beni seviyorsanız, Peygamberimin yolundan gidin. Onun ahlâkını örnek alın.”
Çünkü din sadece bilgi değildir.
Din sadece ibadetlerden de ibaret değildir.
Namaz, oruç, Kur’an tilaveti…
Bunların hepsi insanı güzel ahlâka ulaştırmak içindir.
Eğer ibadetler kalbimizi yumuşatmıyor, dilimizi güzelleştirmiyor, insanlara karşı
davranışlarımızı değiştirmiyorsa üzerinde yeniden düşünmemiz gerekir.
Hz. Âişe validemize Peygamberimizin ahlâkı sorulduğunda verdiği cevap ne kadar anlamlıdır:
“Onun ahlâkı Kur’an’dı.”
Yani Kur’an’da anlatılan bütün güzellikler onun hayatında canlı bir şekilde görülüyordu.
Merhamet ayetlerini onun şefkatinde…
Sabır ayetlerini onun duruşunda…
Adalet ayetlerini onun hükümlerinde görmek mümkündü.
Kur’an sanki onun hayatında yürüyordu.
Bugün kendimize şu soruyu sorabiliriz:
Bizim ahlâkımız Kur’an’a ne kadar benziyor?
Evimizde, işimizde, ailemizle ve insanlarla ilişkilerimizde Peygamberimizin izlerini ne kadar taşıyoruz?
Çünkü insanı Allah’a yaklaştıran şey sadece yaptığı ibadetler değil; o ibadetlerin kazandırdığı güzel ahlâktır.
Güzel ahlâk bir süs değil, bir duruştur.
Bir müminin en kıymetli sermayesidir.
Rabbim bizlere Peygamber Efendimizin güzel ahlâkından nasip etsin. Kalplerimizi merhametle, dilimizi doğrulukla, davranışlarımızı nezaketle süslesin.
Âmin.
Selam ve dua ile…