“Bugün yaptığımız her iyilik orada karşılığını bulacak.”

Selamun aleykum 

Bugün Fâtiha Suresi’nin hepimizin her gün defalarca okuduğu bir ayeti üzerinde birlikte tefekkür edelim:

﴿مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ﴾

“Karşılık Gününün Mâliki.”

Namazlarımızda bu ayeti okuyoruz. Peki hiç kendimize şu soruyu sorduk mu: Rabbimiz neden özellikle “Karşılık Gününün Mâliki” buyuruyor?

Oysa Allah sadece ahiretin değil, dünyanın da, göklerin de, yerin de, kısacası bütün âlemlerin sahibidir.

Bunun hikmeti nedir? “Mâlik” kelimesi; gerçek sahip, mutlak hüküm sahibi, dilediği gibi

tasarruf eden ve verdiği hükümden dolayı sorgulanmayan yegâne otorite demektir.

Biz ise çoğu zaman sahip olduğumuzu zannederiz.

“Benim evim…”

“Benim arabam…”

“Benim işim…”

“Benim makamım…”

“Benim servetim…”

Gelin  bir düşünelim… Bunlardan hangisini dünyaya gelirken yanımızda getirdik?

Hangisini bu dünyadan ayrılırken beraberimizde götürebileceğiz?

Hiçbirini…

Çünkü bunların hepsi bize belirli bir süre için verilmiş emanetlerdir.

Gerçek sahip ise yalnızca Allah’tır.

İnsan bazen elindekilerin kalıcı olduğunu zannediyor.

Gücüne güveniyor, makamına güveniyor, servetine güveniyor.

Fakat geçmis kavimler, yada   tarih bize bunun hiç de böyle olmadığını gösteriyor.

Bir zamanlar dünyaya hükmeden nice hükümdarlar vardı.

Servetleri dillerde dolaşan nice zenginler vardı.

Adından korkulan nice güçlü insanlar vardı.

Bugün onların hiçbiri yok.

Ne saraylarını götürebildiler…

Ne servetlerini…

Ne de makamlarını…

Yanlarında götürdükleri tek şey, imanları ve yaptıkları ameller oldu.

İşte Rabbimiz bize bu gerçeği hatırlatıyor.

Peki neden özellikle “Karşılık Gününün Mâliki” buyuruluyor?

Çünkü kıyamet günü bütün perdeler kalkacaktır.

Dünyada insanlar farklı konumlarda olabilir.

Kimisi yönetici, kimisi çalışan… Kimisi zengin, kimisi fakir… Kimisi güçlü, kimisi güçsüz…

Fakat o gün herkes aynı yerde olacaktır.

Herkes Allah’ın huzurunda bekleyecek…

Hiç kimsenin makamı konuşmayacak.

Hiç kimsenin serveti konuşmayacak.

Hiç kimsenin soyu, şöhreti veya itibarı konuşmayacak.

O gün konuşacak olan tek şey imanımız ve amellerimiz olacaktır.

Bu ayet bize aynı zamanda Allah’ın sonsuz adaletini de öğretmektedir.

Dünyada bazen içimizi acıtan olaylar görüyoruz.

İyiler sıkıntı çekebiliyor.

Zalimler rahat yaşayabiliyor.

Haklı olan kaybediyor gibi görünebiliyor.

İşte tam burada bu ayet yüreğimize umut oluyor.

Çünkü Allah hiçbir iyiliği karşılıksız bırakmaz.

Kimsenin görmediği bir tebessüm…

Bir yetimin başını okşamak…

Anne ve babaya gösterilen saygı…

Bir gönlü tamir eden güzel bir söz…

İhtiyaç sahibine gizlice yapılan bir yardım…

Belki insanlar bunları unutabilir.

Ama Allah unutmaz.

Aynı şekilde, gizli yapılan hiçbir kötülük de O’nun bilgisinden uzak değildir.

Kırılan bir kalp…

Yenen bir kul hakkı…

Söylenen ağır bir söz…

İşlenen bir haksızlık…

Yapılan bir dedikodu…

Çıkarılan bir fitne…

Atılan bir iftira…

Edilen bir hakaret…

Verilen boş bir umut…

Tutulmayan bir söz…

Çiğnenen bir emanet…

Gizlenen bir gerçek…

İncitilen bir yetim…

Göz ardı edilen bir mazlum…

Haksız yere dökülen bir gözyaşı…

Kibirle yapılan bir davranış…

Nankörlükle unutulan bir iyilik…

Hasetle kurulan bir plan…

İnsanları birbirine düşüren bir söz…

Bozulan bir kardeşlik…

İhanet edilen bir güven…

Kısacası; insanların görmediğini de, duymadığını da, unuttuğunu da Allah bilir.

Hiçbir iyilik karşılıksız kalmadığı gibi, hiçbir kötülük de kaybolup gitmez.

Gizli ya da açık, büyük ya da küçük…

Her söz, her niyet ve her davranış ilahi adaletin huzurunda karşılığını bulacaktır.

Bunların da hepsi ilahî adaletin huzurunda karşılığını bulacaktır.

İşte bu yüzden bu ayet, bize sürekli bir hesap bilinci kazandırır.

Her gün kendimize şu soruyu sorabiliriz:

“Bugün yaptığım işler, söylediğim sözler ve taşıdığım niyetler Allah’ın huzuruna

çıktığında beni sevindirir mi, yoksa mahcup mu eder?”

Bu soru bile insanın hayatını değiştirebilir

Bu ayet bize dünyanın geçici olduğunu da hatırlatıyor.

Bugün genç olan yarın yaşlanacak.

Sağlıklı olan bir gün hastalanabilecek.

Zengin olan fakirleşebilecek.

Makam sahibi olan görevinden ayrılabilecek.

Hayat sürekli değişiyor.

Ama değişmeyen tek gerçek, Allah’ın huzurunda vereceğimiz hesaptır.

İşte bunun için akıllı mümin, sadece dünya için değil, ahireti için de yatırım yapan kimsedir.

Malını da Allah yolunda kullanır.

Dilini de güzel söz için kullanır.

Kalbini de kin ve nefretle değil; merhamet, sevgi ve affedicilikle doldurmaya çalışır.

Çünkü bilir ki gerçek kazanç, Allah’ın razı olduğu bir kul olarak O’nun huzuruna çıkabilmektir.

Geliniz, bu ayeti sadece namazda okuyup geçmeyelim.

Her okuyuşumuzda kendimize şunu hatırlatalım:

“Benim gerçek sahibim Allah’tır.”

“Bir gün O’nun huzurunda hesap vereceğim.”

“Bugün yaptığım her iyilik orada karşılığını bulacak.”

“Her haksızlığın da mutlaka hesabı sorulacak.”

Bu bilinçle yaşarsak hem Rabbimize karşı kulluğumuz güzelleşir hem de insanlarla

ilişkilerimiz daha adaletli, daha merhametli ve daha güzel olur.

Rabbimiz bizleri, Karşılık Günü’nde yüzleri aydınlık olan, hesapları kolay görülen ve rahmetine kavuşan kullarından eylesin.

Âmin.

  • Related Posts

    Înnehu huvet tevvâbur rahîm(rahîmu). (Bakara Suresi, 37. Ayet)

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın