Gerçek Fakirlik Sessizdir
Bugün sosyal medyaya, televizyona ya da günlük sohbetlere baktığımızda en çok duyduğumuz
cümlelerden biri şudur: “Geçinemiyoruz.” Kuşkusuz, bu ülkede geçim sıkıntısı yaşayan milyonlarca insan var.
Enflasyon, hayat pahalılığı ve düşük gelir, birçok aileyi ciddi şekilde etkiliyor.
Bu bir gerçektir.
Fakat başka bir gerçek daha var: Her “geçinemiyorum” diyenin yaşadığı sorun aynı değildir.
Gerçek yoksulluk; çocuğuna et alamamak, kirasını ödeyememek, pazara akşam saatlerinde ucuz ürün bulma umuduyla gitmek, faturalarını ödeyemediği için uykusuz kalmaktır.
Gerçek yoksulluk, çoğu zaman sessiz yaşanır.
İnsanlar utanır, kimseye yük olmak istemez, derdini içinde taşır.
Buna karşılık, toplumun bir bölümünde farklı bir tablo görüyoruz.
Gelirinden çok harcayan, kredi kartlarıyla lüks tüketimi sürdüren, ihtiyaç ile isteği birbirine karıştıran bir anlayış yaygınlaşabiliyor.
Son model telefon, marka kıyafet, lüks araç ya da gösterişli yaşam tarzı, bazen ekonomik gerçeklerin önüne geçebiliyor.
Sorun, marka kullanmak değildir. Sorun, markayı kimlik hâline getirmektir.
İnsanların değeri giydiği ayakkabıyla, kullandığı telefonla ya da bindiği arabayla ölçülemez.
Gerçek değer; dürüstlükte, emekte, üretimde ve karakterdedir.
Elbette herkes aynı değildir.
Sade yaşayan, bütçesini planlayan, israftan kaçınan ve imkânına göre hareket eden milyonlarca insan da vardır.
Aynı şekilde, hiçbir lüks tüketimi olmayan hâlde temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanan insanlar da vardır.
Bu nedenle birkaç örnekten yola çıkarak bütün toplumu aynı kalıba sokmak doğru olmaz.
Bir toplumun gücü yalnızca tükettiğiyle değil, ürettiğiyle ölçülür.
Sürekli daha fazlasına sahip olmayı başarı sanan toplumlar, zamanla borç yükünün ve memnuniyetsizliğin arttığını görebilir.
Buna karşılık emeği, tasarrufu ve bilinçli tüketimi önemseyen toplumlar daha sağlam ekonomik temeller kurabilir.
Belki de yeniden şu sözü hatırlamanın zamanı gelmiştir:
“Ayağını yorganına göre uzat.”
Bu söz, sadece ekonomik bir öğüt değil; aynı zamanda hayatı dengeli yaşamanın da ifadesidir.
Gerçek zenginlik, başkalarına zengin görünmek değildir.
Gerçek zenginlik; borçsuz yaşayabilmek, kazancını bilinçli kullanabilmek, israftan kaçınabilmek ve
sahip olduklarının kıymetini bilmektir.
Çünkü gösteriş geçicidir; emek, üretim ve ölçülü yaşamak ise kalıcıdır.