“Yarın başlayacağım” dediğin şey ne?
Hepimizin dilinde bazen aynı cümle: “Yarın başlayacağım, inşallah…”
Yarın daha çok dua edeceğiz,
yarın Kur’an’a daha çok vakit ayıracağız,
yarın tövbemizi edeceğiz,
yarın kendimizi toparlayacağız…
Sonra bir bakıyoruz,
o yarınlar birbirini takip etmiş.
Aslında çoğu zaman ertelediğimiz şey,
sadece bir iş değil…
Kendimize, Rabbimize ve güzel amellere ayıracağımız zamanı erteliyoruz.
Belki de hepimizin zaman zaman ihtiyacı olan şey,
mükemmel bir başlangıç değil;küçücük bir adım.
Bir ayet…
Bir dua…
Bir secde…
Bir “Estağfirullah”…
Bir iyilik…
Çünkü hepimiz biliyoruz ki
yarının bize nasip olup olmayacağını bilmiyoruz.
Kur’an’da şöyle buyuruluyor:“Herkes yarın için ne hazırladığına baksın.”
(Haşr, 59/18)
Yarın değil… Bugün.
Tevbeyi yarına bırakma.
Namazı yarına bırakma.
İyiliği yarına bırakma.
Ertelemek, gelecekteki kendine yük bırakmaktır.”,
Allah’a dönüşünü yarına bırakma.
“İnşallah yarın…” demek kolay.
Ama asıl mesele, bugün başlayabilmek.
Bugün bir adım atmak.
İnşallah, Allah’ın izniyle devamı gelir.
Yarın bizim elimizde değil.
O yüzden bugün elimizdeyken,
güzellikleri hep birlikte biraz daha çoğaltalım.
Kusurlarımızla, eksiklerimizle,
bazen başlayıp bazen yeniden erteleyerek…
Ama Rabbimize dönmekten vazgeçmeden.
Belki bugün yeniden başlarız.
İnşallah…
Allah’ın izniyle, bugün.
Selamun aleykum