Hepimizin hayatında bir dönem gelir ve insan kendi kendine şöyle der:
“Artık böyle olmak istemiyorum.”
“Allah’a daha yakın olmak istiyorum.”
“Namazlarımı düzene koymak istiyorum.”
“Günahlarımdan kurtulmak istiyorum.”
“Kalbimi temizlemek, nefsimi terbiye etmek istiyorum.”
Belki şu an bunları okuyan birçoğumuzun içinde aynı düşünce var:
“Ben de Allah’a daha yakın olmak istiyorum.
Ben de bazı şeyleri bırakmak, hayatımı değiştirmek istiyorum. Ama bazen
başaramıyorum.”
Aslında bu konuda hiçbirimiz yalnız değiliz.
Hepimizin buna ihtiyacı var.
Hepimizin zaman zaman nefsiyle mücadele ettiği, ibadetlerinde zorlandığı, tövbe edip
tekrar düştüğü, yeniden başlamak istediği zamanlar oluyor.
Ben de bu sözlere muhtacım.
Sen de muhtaçsın.
Hepimiz Allah’ın rahmetine, yardımına ve hidayetine muhtacız.
Bu yüzden birbirimize yukarıdan bakmak yerine, birbirimize dua ederek yürümek belki de daha doğru.
Çünkü hepimiz aynı şekilde imtihan edilmiyoruz ama hepimizin bir imtihanı var.
Hepimizin gizli bir mücadelesi, kimseye anlatamadığı bir derdi, bırakmak isteyip de zorlandığı bir alışkanlığı olabilir.
Bu yüzden kimse kendisini yalnız hissetmesin.
“Sadece ben böyleyim.” diye düşünmesin.
Hayır.
Birçoğumuz böyleyiz.
Hepimiz bazen düşüyoruz.
Hepimiz bazen yeniden başlamaya ihtiyaç duyuyoruz.
Ve belki de ihtiyacımız olan şey, kendimize kızıp Allah’tan uzaklaşmak değil;
düştüğümüzde birbirimize de hatırlatmak:
“Yeniden başlayabiliriz.”
Çünkü Allah’a dönüş için hiçbirimiz mükemmel olmak zorunda değiliz.
Hepimizin ihtiyacı olan şey, bulunduğumuz yerden Allah’a doğru bir adım daha
atabilmek.
Bugün sen bir adım at.
Ben de bir adım atayım.
Belki hepimiz aynı gün değişemeyiz.
Ama hepimiz bugün Allah’a biraz daha yaklaşmayı deneyebiliriz.
Ve birbirimize sadece şunu hatırlatalım:
Yalnız değiliz.
Geç kalmış değiliz.
Bitti sanılacak bir yerde değiliz.
Allah’a dönüş yolu hâlâ açık.
Belki bizim hicretimiz de tam burada başlıyor:
Birlikte, eksiklerimizle, hatalarımızla, tövbelerimizle ve yeniden başlama gayretimizle
Allah’a doğru yönelmekle…
Sadece sana şunu söylemek istiyorum: Allah’a dönme arzunu küçümseme.
Kalbinin hâlâ Allah’ı istemesi büyük bir nimettir.
Çünkü insanın içinde Allah’a doğru bir özlem varsa, o kalp tamamen kaybolmuş değildir.
Allah’in izni ile
Selam ve dua ile