Selamun aleykum
İnsan değişken…
Kendimiz değişiyoruz, evlatlarımız değişiyor, çevremiz değişiyor.
Herkes değişiyor.
Değişsin zaten.
İnsan dediğin bugün öğrendiğiyle yarın aynı insan olmaz.
Bazen güzelleşir, bazen tökezler, bazen de hayatın bir yerinde “Ben burada ne yapıyorum?” diye
kendine gelmek zorunda kalır.
Ben de eskiden bazı şeyleri fazla ciddiye alırdım.
Mesela şöyle düşünürdüm:
“Ben ona iyi davranıyorsam, o da bana iyi davransın.”
“Ben saygılıysam, o da saygılı olsun.”
“Ben kimseyi kırmıyorsam, o da beni kırmasın.”
“İyilik karşılıklı olsun.”
Hatta bana nasıl davranılıyorsa, ben de aynı şekilde davranayım diye düşünürdüm.
Sonra hayat sağ olsun…
Bana bu konuda bol bol örnek gösterdi. 😄
Meğer herkes senin gibi düşünmüyormuş.
Ne büyük sürpriz!
Bazıları iyiliği görünce kıymetini biliyor.
Bazıları da iyiliği görünce “Acaba bundan nasıl faydalanabilirim?” diye düşünüyor.
Bazıları sana gösterdiğin saygıyı geri veriyor.
Bazıları da saygıyı görünce kendisine yeni bir makam tahsis edildiğini sanıyor. 😄
Bazıları senin güzel huyunu görünce güzelleşiyor.
Bazıları da “Nasıl olsa bu iyi biri.” deyip sınırlarını denemeye başlıyor.
İşte insan burada öğreniyor.
Başkalarının davranışları, bizim karakterimizin kumandası olmamalı.
Biri selam vermedi diye selamı bırakacak değiliz.
Sen ver selamını.
Sen yay selamı.
Çünkü herkes karakterini yüreğinde taşımıyor.
Bazıları karakterini cebinde taşıyor.
Kime göre?
Neye göre?
Ortamına göre.
Bugün başka karakter…
Yarın başka karakter…
Öbür gün yeni bir versiyon…
İnsan bazen şaşırıyor.
“Bu da mı aynı insan?” diyorsun.
Evet.
Aynı insan.
Sadece güncelleme gelmiş. 😉
Ama yine de kimse hakkında kesin hüküm vermeyelim.
Çünkü insan değişir.
Bugün kötü davranan yarın pişman olabilir.
Bugün güzel davranan yarın yanlış yapabilir.
İnsan dediğin sabit bir tabela değil.
Değişiyor.
Önemli olan bizim başkasının değişkenliğine bakıp kendi ölçümüzü kaybetmememiz.
Mesela sigara içmiyoruz diye bir ortamdan dışlanıyorsak…
Canıma minnet.:)
Dedikodu yapmıyoruz diye “Sen de çok sıkıcısın.” diyorlarsa…
Canıma minnet. 🙂
Allah’tan uzaklaştıran bir ortamdan uzak kalmamız isteniyorsa…
Benden uzaklaşmak isteyen uzaklaşabilir.
Ben de Allah’tan uzaklaştıran şeylerden uzaklaşırım.
Ama bana Allah için bir adım yaklaşana, ben iki adım yaklaşırım.
Çünkü artık insanlara yaranmaya değil, ölçümüze uymaya çalışıyoruz.
Bir de kimseyi değiştirme görevini üzerimize almayalım.
Annenin babanın eğitemediğini biz eğitemeyiz.
Hele insan kendisini değiştirmek istemiyorsa…
Sen anlat, anlat, anlat…
Karşındaki hâlâ “Ben gayet iyiyim.” diyorsa, yapacak bir şey yok.
İnsan kendisi istemeden değişmiyor.
Bu yüzden kimseden iyilik beklemeyelim.
Ama kimseden kötülük de beklemeyelim.
“Kötü” dediğimiz insanın iyi olma ihtimali var.
“İyi” dediğimiz insanın da hata yapma ihtimali var.
İnsan değişkendir sonuçta.
O yüzden fazla şey yapmamak lazım,
Yani kafaya da takmamak lazım. 🙂
Birinin size yaptığı yanlış yüzünden kendinizdeki güzellikleri söndürmeyin.
Biri dedikodu yaptı diye siz dedikoducu olmayın.
Biri iftira attı diye siz iftiracı olmayın.
Biri hile yaptı diye siz hilekâr olmayın.
Biri insanları birbirine düşürdü diye siz de aynı yola girmeyin.
Kimsenin hile ile malına göz dikmediyseniz…
Kimsenin evladını ailesine düşman etmediyseniz…
Kimsenin şerefine, namusuna iftira atmadıysanız…
Kul hakkını gözettiyseniz…
İşte siz aslında çok büyük şeylere sahipsiniz.
Belki kimse alkışlamıyor.
Belki kimse teşekkür etmiyor.
Belki bazıları bunu “saflık” sanıyor.
Olsun.
İyilik bizde , sizde kalsın ya.
Bundan daha güzel bir ödül mü olur?
Ben artık şunu öğrendim:
Bana kim ne yaptıdan çok,
ben neye dönüştüm?
Asıl soru bu.
Çünkü biri bana kötü davrandı diye ben de kötüleşirsem, onun davranışını kendime miras bırakmış olurum.
Ne gerek var?
Biri seni dışladı diye sen kendini dışlama.
Biri seni küçümsedi diye sen kendini küçültme.
Biri selam vermedi diye sen selamı bırakma.
Biri iyiliğini anlamadı diye iyilikten vazgeçme.
Çünkü senin güzelliğinin değeri, onu herkesin fark etmesine bağlı değil.
Bazı insanlar güneşi görüp perdeyi kapatır.
Güneş yine güneştir. 😉
O yüzden…
Biri gider, biri gelir insan sonuçta
Biri yaklaşır, biri uzaklaşır.
Biri seni anlar, biri anlamaz.
Biri kıymet bilir, biri bilmez.
Canıma minnet.
Ben kendi ölçümü bozmayayım yeter.
İyiliğim bende kalsın.
Güzel huylarım bende kalsın.
Selamım bende kalsın.
Merhametim bende kalsın.
Saygım bende kalsın.
Vicdanım bende kalsın.
Çünkü başkasının terbiyesizliği yüzünden kendi terbiyemizi kaybetmek…
Gerçek kayıp işte o.
Varsın herkes değişsin.
Biz de değişelim.
Ama mümkünse…
Güzelleşerek değişelim.
Çünkü insanın başına gelen en güzel şeylerden biri de şu: Bir gün dönüp kendine bakıp,
“İyi ki onların yaptığına dönüşmemişim.”
diyebilmek.
İyilik bizde kalsın ya…
Gerisi gerçekten çok da mühim değil.
Güzel hafta sonlari…
Allah’ emanetiz Allah’a emanet olun
Selam ve dua ile
L’être humain est changeant…
Nous changeons nous-mêmes, nos enfants changent, notre entourage change.
Tout le monde change.
Et c’est très bien ainsi.
Une personne qui apprend quelque chose aujourd’hui ne peut pas être exactement la même demain. Hakime Zeytin