Ne akraba, ne arkadaş, ne de kalabalık…
İnsanın hayatında kaç kişinin olduğu değil, dara düştüğünde yanında kaç kişinin kaldığıdır asıl mesele.
Gurbette zor günler geçirirken kim elini tuttu, kim hâlini sormadan hâlini anladı, kim sevincinde
gerçekten sevindi, kim derdinde sessizce omuz verdi…
İnsan zamanla hepsini öğreniyor.
Bir kişi kaldıysa, bir kişi…
İki kişi kaldıysa, iki kişi…
Varsın az olsun.
Yeter ki samimi olsun.
Ben kuru bir kalabalık değil, zor günümde omuz verecek insan isterim.
Güzel günümde sevincime ortak olacak, kötü günümde yükümü hafifletecek yürek isterim.
Çünkü insan herkese kendini anlatmak zorunda değil.
Hâlini anlamayanın, hayatındaki yerini önemli sanmasına da gerek yok.
Kim nerede huzurluysa orada kalsın.
Kime saygı gösteriliyorsa onun yanında dursun.
Ben artık kimseyi dert ,yükünü tutmak istemiyorum.
Çünkü Allah, kimin gönülden geldiğini de bilir, kimin sadece fitne için yaklaştığını da…
Sen sustuğunda kim yanında kalıyor, sen geri çekildiğinde kim seni arıyor, sen dara
düştüğünde kim elini uzatıyor; insan bunları gördükçe bazı gerçekleri daha iyi anlıyor.
Mutfakta gittiginde ağızlar susmuyor, arkandan konuşuluyor, yüzüne başka arkana başka
davranılıyorsa; orada dostluktan çok, kalabalık vardır.
Artık kalabalığı değil, Allah için samimiyeti arıyorum.
Kırgın da değilim kimseye.
Çünkü insanlardan beklediğimi Rabbimden beklemeyi öğrendim.
Herkesi olduğu yerde bırakıyorum sesizce.
Kim ne kadar kıymet biliyorsa, o kadar yakın olsun.
Kim gitmek istiyorsa, yolu açık olsun.
Çünkü bazen bir insanı hayatından çıkarmak kötülük değildir.
Bazen sadece gönlünü gereksiz yüklerden arındırmaktır.
Ve insan bazı kapıları kapatırken “Acaba?” dememeli.
Allah kalbimizi, niyetimizi ve kimseye söyleyemediğimiz kırgınlıklarımızı biliyor.
Bu yüzden kimseye beddua etmiyorum.
Hakkımı da helalliğimi de Allah’a bırakıyorum.
Rabbim hayatımıza samimi insanları nasip etsin.
Görünüşte kalabalık, gönülde yalnız bırakmasın.
Sevincimizi kıskanmayan, derdimizi küçümsemeyen, yokluğumuzda arkamızdan değil, yanımızda
konuşan kullar çıkarsın karşımıza.
Çünkü bazı insanların gidişi bir eksilmek değildir.
Bazen Allah, hayatımızdan birilerini çıkararak bize kimlerin gerçekten kalması gerektiğini öğretir.
Ve bazen bir kapının kapanması kayıp değil…
Rabbimizin bizi fazlalıklardan kurtarmasıdır.
Selam ve dua ile