Boş sözlerden uzaklaşmak, gönlü güzelleştirmek ve ömrün kıymetini bilmek…
Esselâmü aleyküm ve rahmetullahi ve berekâtühü.
Rabbimizin selâmı, rahmeti ve bereketi hepimizin üzerine olsun.
Rabbim gönüllerimizi huzurla, evlerimizi bereketle, ömrümüzü hayırlarla doldursun.
Bugün sizlerle hepimizin zaman zaman unuttuğu, fakat hayatımızı güzelleştirecek çok
önemli bir konu üzerine sohbet etmek istiyorum: Bizi ilgilendirmeyen işlerden
uzak durmak…
Rabbimiz Mü’minûn Suresi’nde kurtuluşa eren müminleri anlatırken şöyle buyuruyor:
“Gerçekten müminler kurtuluşa ermiştir. Onlar namazlarında huşû içindedirler. Onlar
boş ve faydasız şeylerden yüz çevirirler.” (Mü’minûn Suresi, 23/1-3)
Şimdi bir düşünelim .…
Gün içerisinde ne kadar çok şeyle meşgul oluyoruz?
Kim ne demiş, kim ne yapmış, kimin hayatında ne olmuş, kim kiminle konuşmuş…
Bazen saatlerimizi bizi hiç ilgilendirmeyen meselelerin peşinde tüketiyoruz.
Başkalarının hayatını konuşurken kendi hayatımızı, başkalarının kusurlarını araştırırken kendi
eksiklerimizi unutabiliyoruz.
Oysa Rabbimiz, kurtuluşa eren kullarının özelliklerini anlatırken onların boş ve faydasız işlerden yüz çevirdiklerini bildiriyor.
Demek ki mümin olmak sadece namaz kılmak, oruç tutmak değildir.
Mümin olmak, diline sahip çıkmak, vaktini korumak, kalbini gereksiz şeylerle yormamak ve kendisini
ilgilendirmeyen işlerden uzak durabilmektir.
Bazen susmak ne büyük bir erdemdir!
Her duyduğumuza cevap vermek zorunda değiliz.
Her gördüğümüzü konuşmak, her tartışmaya katılmak, herkesin özel hayatını merak etmek zorunda değiliz.
Bir insanın kusurunu öğrenmek yerine kendi kusurumuzu düzeltmeye çalışsak…
Başkasının hayatını konuşmak yerine kendi ahiretimizi düşünsek…
Başkalarının hatalarını saymak yerine kendi hatalarımızı görmeye gayret etsek, inanın hem gönlümüz
hem de hayatımız çok daha huzurlu olur.
Unutmayalım ki başkalarının ayıplarını araştırmaya ayırdığımız her vakit, kendi nefsimizi terbiye etmek
için kullanabileceğimiz kıymetli bir zamandır.
Rabbimiz Kâf Suresi’nde şöyle buyuruyor:“İnsan hiçbir söz söylemez ki yanında onu gözetleyen ve kaydetmeye hazır bir melek bulunmasın.” (Kâf Suresi, 50/18)
Öyleyse kardeşlerim, konuşmadan önce bir an durup düşünelim.
Acaba söylediğim bu söz Allah’ın razı olacağı bir söz mü? Bir gönlü mü onaracak, yoksa bir kalbi mi incitecek?
Bana ahirette fayda mı sağlayacak, yoksa karşıma bir yük olarak mı çıkacak?
Çünkü dil küçücük ama hesabı büyüktür.
Bazen bir sözle gönül kazanırız, bazen de düşünmeden söylediğimiz bir sözle yıllarca kapanmayacak yaralar açarız.
Kıymetli kardeşlerim, hayat dediğimiz şey bize verilmiş sayılı nefeslerden ibaret.
Dün geçti, bugün elimizde; yarına ise ulaşacağımızın garantisi yok.
Kaybettiğimiz parayı yeniden kazanabiliriz, kırılan bir eşyayı tamir edebiliriz. Ama geçen bir dakikayı,
yaşanan bir günü, tüketilen bir ömrü geri getiremeyiz.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyuruyor:
“İki nimet vardır ki insanların çoğu onların kıymetini bilmez: Sağlık ve boş vakit.” (Buhârî, Rikâk, 1)
Ne kadar anlamlı bir uyarı değil mi?
Sağlığımız yerindeyken şükretmeyi, vaktimiz varken değerlendirmeyi çoğu zaman unutuyoruz.
Bir gün geliyor, yapmak istediklerimiz için ne gücümüz kalıyor ne de fırsatımız…
O hâlde gelin kardeşlerim, ömrümüzü boş şeylerle tüketmeyelim.
Vaktimizi Kur’an okuyarak, ilim öğrenerek, ailemizle ilgilenerek, bir gönle dokunarak, bir ihtiyaç
sahibinin elinden tutarak güzelleştirelim.
Her gün kendimize şu soruyu soralım:
“Bugün Allah’ın bana emanet ettiği ömrümden geriye nasıl bir iz bıraktım?
Bir gönül mü kazandım, bir kalp mi kırdım?
Hayra mı koştum, yoksa boş şeylerin peşinde mi yoruldum?”
Müminin gönlü her duyduğuyla meşgul olacak kadar geniş, ömrü de her boş sözle harcanacak kadar değersiz değildir.
Bazen en güzel cevap susmaktır.
Bazen en büyük kazanç bir tartışmadan uzak durmaktır.
Bazen de en güzel iyilik, kimsenin kusurunu araştırmadan kendi nefsimizle meşgul olmaktır.
Gelin, başkalarının hayatını düzeltmeye çalışmadan önce kendi hayatımıza bakalım.
Dilimizi hayırla meşgul edelim, kalbimizi güzel duygularla besleyelim, ömrümüzü Rabbimizin razı
olacağı işlerle değerlendirelim.
Çünkü bu dünyadan giderken yanımızda götüreceğimiz şey, başkaları hakkında öğrendiğimiz bilgiler
değil; yaptığımız iyilikler, söylediğimiz güzel sözler ve Allah rızası için harcadığımız ömrümüz olacaktır.
Rabbim bizleri boş ve faydasız işlerden uzak duran, dilini hayırla meşgul eden, vaktinin
kıymetini bilen, başkalarının kusurlarıyla değil kendi nefsinin ıslahıyla ilgilenen kullarından eylesin.
Ömrümüzü bereketli, sözlerimizi hayırlı, kalplerimizi temiz kılsın.
Bizleri dünyada da ahirette de gerçek kurtuluşa eren müminlerden eylesin.
Rabbimden niyazımız; söylediğimiz sözleri önce kendi nefsimize nasihat, sonra birbirimize hatırlatma vesilesi kılsın.
Allah’a emanet olun Rabbimizin selâmı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.
Âmin, ya Rabbi’l-âlemîn.