Gündüz Uykusu Tembellik Değil, İhtiyaçtır

Gündüz uykusu denildiğinde bazı insanların yüzünde hafif bir tebessüm belirir, bazıları

ise hemen hükmünü verir: “Tembellik işte…”

meseleye biraz yakından bakınca durumun hiç de öyle olmadığı görülür.

İnsan, yaratılışı gereği dinlenmeye ihtiyaç duyan bir varlıktır.

Nasıl ki yemek yemeden, su içmeden veya gece uyumadan sağlıklı bir şekilde devam edemiyorsa, bazen gün içinde de kısa bir mola vermeye ihtiyaç duyabilir.

Bu ihtiyaç zayıflık değil, insan olmanın doğal bir parçasıdır.

Aslında günlük hayatımızda bunun örneklerini sürekli görüyoruz.

Telefonumuzun şarjı azalınca hemen kablo arıyoruz.

Bilgisayar yavaşlayınca yeniden başlatıyoruz.

Arabanın yakıtı bitmeye yaklaşınca vakit kaybetmeden depoyu dolduruyoruz.

Fakat iş kendimize gelince dinlenmeyi çoğu zaman gereksiz görüyoruz.

Sanki yorulmamak bir meziyetmiş gibi davranıyoruz.

Oysa sürekli çalışmak kadar, gerektiğinde dinlenebilmek de bir olgunluktur.

İslam’ın yani Dinimizin  bu konuda da dengeli ve insan fıtratını gözeten bir yaklaşımı vardır.

Gün içinde bedenin dinlenmeye ihtiyaç duyduğu zamanları dikkate alan İslam geleneğinde, özellikle öğle vakitlerinde yapılan kısa uykuya kaylûle denir.

Bu uygulama, hem zihinsel hem de bedensel olarak yenilenmeyi amaçlayan bir dinlenme şeklidir.

Peygamber Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) de kaylûleyi teşvik ettiği ve bizzat uyguladığı rivayet edilmiştir.

Bu yönüyle kaylûle, İslam’da ibadet ve günlük yaşam arasında denge kuran, insanın

gücünü korumasına yardımcı olan hikmetli bir sünnet olarak görülür.

Bu uygulama asırlardır bilinmiş, tavsiye edilmiş ve birçok âlim tarafından güzel bir alışkanlık olarak görülmüştür.

Çünkü insanın bedeninin de üzerinde hakkı vardır.

Yorulan bir bedeni dinlendirmek, verilen nimeti korumaktır.

Burada önemli olan nokta şudur: Kaylûle ile tembellik aynı şey değildir.

Tembellik; yapılması gereken işleri sürekli ertelemek, sorumluluklardan kaçmak ve vakti boşa harcamaktır.

Kaylûle ise daha verimli olmak, bedeni dinlendirmek ve zihni toparlamak için verilen kısa bir moladır.

Bir öğrenci sınava daha iyi hazırlanabilmek için dinleniyorsa, bir çalışan işine daha zinde

devam etmek için kısa bir uyku çekiyorsa veya bir anne-baba günün geri kalanında daha

enerjik olabilmek için biraz gözlerini kapatıyorsa, buna tembellik demek haksızlık olur.

Üstelik işin biraz da tebessüm ettiren tarafı var.

Bazılarımız “Şöyle 15 dakika uzanayım” niyetiyle yatağa girer, sonra uyandığında odadaki

ışığa bakıp “Sabah mı oldu, akşam mı?” diye kısa bir hayat muhasebesi yaşar.

Elbette kaylûlenin amacı bu değildir.

Ölçülü ve kısa bir dinlenme, saatler süren bir uyku maratonundan çok daha faydalıdır.

Belki de dinlenmeye bakış açımızı değiştirmemiz gerekiyor.

Çünkü bazen en verimli insan, hiç durmadan çalışan değil; ne zaman çalışacağını ve ne

zaman dinleneceğini bilen insandır.

Neticede dinlenmek bir kusur değildir.

İnsan yorulur, insan dinlenir, insan yeniden güç toplar.

Bu hayatın tabii düzenidir.

“Birini gündüz kısa bir uyku uyurken gördüğümüzde hemen ‘tembellik’ demek kolaydır.

Çünkü etiketlemek hızlıdır, anlamaya çalışmak ise zahmet ister.

Oysa belki de o kişi tembel değildir; sadece kalan vaktini daha verimli kullanmak için kendine kısa bir güç molası veriyordur.

Ama bunu görmek için durup düşünmek gerekir… ki çoğu kişi zaten burada geçip gidiyor.

Ve doğrusu, bazen insanın ihtiyacı bir fincan kahve değil; birkaç dakikalık huzurlu bir kaylûledir.

Ne dersiniz?

Huuumm 🙂

Cevap vermeyeceksiniz, biliyorum.

Okuyup geçeceksiniz.

Çünkü günümüzde en yaygın refleks,cevap vermek , anlamak değil; hızla yok saymaktır.

Neyse… alıştık.”

Hadi eyvallah

𝓗𝓪𝓴𝓲𝓶𝓮 𝓖𝓾𝓵𝓼𝓾𝓶 𝓗𝓲𝓬𝓻𝓮𝓽

  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın