Şükreden Kulun Hâli

“Nimetleri Unutmamak, Nimeti Vereni Unutmamaktır”

Bakara Sûresi 152. Ayet Üzerine Gönül Sohbeti

“Bana şükredin, nankörlük etmeyin.”

Aziz dostlar,

Bu ayetin son kısmı üzerinde biraz daha düşünmek gerekiyor.

Çünkü Rabbimiz önce:

“Beni anın.”

buyuruyor.Ardından:“Bana şükredin.”

diyor.Ve son olarak bizi uyarıyor: “Nankörlük etmeyin.”

İnsan bazen elindeki nimetlerin içinde yaşarken, onların değerini fark etmeyebiliyor.

Güneş her gün doğduğu için kıymetini unutabiliyoruz.

Nefes alıp verdiğimiz için bunun ne büyük bir lütuf olduğunu düşünmeyebiliyoruz.

Sağlığımız yerindeyken, sağlığın Allah’ın bize verdiği en büyük emanetlerden biri olduğunu unutabiliyoruz.

Oysa insan biraz durup düşündüğünde görüyor ki hayatımız baştan sona Allah’ın ikramlarıyla doludur.

Bir sabah gözümüzü açmamız bile bir nimettir.

Kalbimizin atması bir nimettir.

Sevdiklerimizin yanımızda olması bir nimettir.

İman sahibi olmak ise bütün nimetlerin en büyüğüdür.

Nankörlük Nasıl Olur?

Nankörlük sadece “Allah’ın nimetlerini inkâr etmek” değildir.

Bazen insan diliyle “Allah’ım, şükürler olsun.” der ama hayatında nimeti vereni unutur.

Kendisine verilen malı Allah’ın rızası dışında kullanır.

Kendisine verilen sağlığı yanlış yollarda harcar.

Kendisine verilen zamanı boş ve faydasız işlerle tüketir.

İşte burada insanın kendisine sorması gerekir:

“Rabbimin bana verdiği nimetleri O’nun istediği şekilde kullanabiliyor muyum?”

Çünkü nimetler sadece sevinmek için değil, şükretmek içindir.

Şükür Nimetleri Görmektir

Bazen insanın elinde çok nimet vardır ama gözü hep eksik olanı görür.

Bir evi vardır, daha büyüğünü ister.

Sağlığı vardır, başka şeylere üzülür.

Yanında değerli insanlar vardır, onların kıymetini geç fark eder.

Şükür ise insana başka bir bakış kazandırır.

Şükreden insan:

“Benim neden bu kadar az şeyim var?”

diye değil,

“Rabbim bana ne kadar çok şey vermiş.”

diye bakar.

Çünkü huzur, sahip olduklarımızın çokluğunda değil; onların kıymetini bilmektedir.

Nimetin Şükrü Nimetin Cinsindendir

Allah bize göz vermiştir.

Gözün şükrü, onu harama bakmaktan korumaktır.

Allah bize dil vermiştir.

Dilin şükrü, güzel söz söylemek ve kimseyi incitmemektir.

Allah bize mal vermiştir.

Malın şükrü, ihtiyaç sahibini gözetmektir.

Allah bize zaman vermiştir.

Zamanın şükrü, onu hayırlı işlerle değerlendirmektir.

Çünkü gerçek şükür, nimetin sahibini memnun edecek şekilde yaşamaktı

Şükreden Kulun Hâli

Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), hayatının her anında şükür hâlinde idi.

Gece uzun uzun ibadet ederdi.Ayakları şişerdi.

Kendisine:“Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladığı hâlde neden bu kadar

ibadet ediyorsun?”denildiğinde şöyle buyurdu:”Şükreden bir kul olmayayım mı?”

(Buhârî, Teheccüd; Müslim)

Bu cevap bize şunu öğretiyor:

Şükür sadece bir nimete kavuşunca söylenen bir söz değildir.

Şükür, Allah’ı tanıyan kalbin hâlidir.

Bugün kendimize küçük bir soru soralım:

Ben Rabbimin hangi nimetlerini yeterince fark ediyorum?

Belki de her gün kullandığımız ama hiç düşünmediğimiz birçok nimet var.

Bir bardak su…

Bir sıcak yuva…

Bir dostun duası…

Bir secde edebilme imkânı…

Bunların hepsi Allah’ın bize uzattığı rahmet kapılarıdır.

Rabbimiz bizlerden nimetlerini inkâr etmemizi değil; onları görmemizi, hatırlamamızı ve şükretmemizi istiyor.

Çünkü şükreden kul, nimeti artıran bir huzura kavuşur.

Nankörlük eden ise elindeki güzelliklerin değerini kaybedebilir.

Rabbimiz bizleri nimetlerini bilen, şükreden ve her hâlinde Allah’ı unutmayan kullarından eylesin.

Âmin.

  • Related Posts

    Her güzel başlangıçta Allah’ın adı…

    …

    Read more

    Kendinden vazgeçme!

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın