Tereyağının Sahibi Nerede?

Selamun aleykum

Ben pazardan tereyağı almak istiyorum.

Öyle arada bir aklıma gelip de sorduğum bir şey değil.

Farklı zamanlarda, iki üç kez aynı tezgahta tereyağının fiyatını sordum.

Aldığım cevap nedense hep aynı:“Onun sahibi burada değil.”

“Az önce bırakıp gitti.”“‘Satıver’ dedi.”

Şimdi insan ister istemez düşünüyor…

Bu tereyağının sahibi nerede? 😉

Tereyağı burada…

Tezgâh burada…

Satıcı burada…

Ama tereyağının sahibi yok!

İnsan ister istemez merak ediyor.

Belki gerçekten tesadüftür.

Belki sahibi başka bir işinin peşindedir.

Belki gerçekten ürünü bırakıp gitmiştir.

Kimseyi suçlamıyorum.

Ama tüketici olarak insanın aklına soru gelmesi de normal.

Çünkü mesele sadece tereyağının fiyatı değil.

Ne aldığımızı bilmek istiyoruz.

Bir de geçmişte pazardan “tereyağı” diye aldığımız bazı ürünler oldu.

Eve geldik…

Paketi açtık…

Baktık.

Tereyağına benziyor ama sanki bir şey eksik.

Kokusu başka.

Tadı başka.

Kıvamı başka.

Biz tereyağıyla büyümüş insanlarız.

Allah nasip etti 

Çocukluğumuzda kendimiz tereyağını ürettik .

Tavaya koyduğunda kokusu mutfağın tamamını doldururdu.

Ekmeğin üzerine sürerdin…

Daha ilk lokmada anlardın.

Şimdi ise insan bazen tereyağını alırken tereyağından çok dedektiflik yapıyor. 

“Bu gerçekten tereyağı mı?”

“İçinde ne var?”

“Nasıl yapıldı?”

“Süt nereden geldi?”

“Üreticisi kim?”

“Peki sahibi nerede?”

Son soru da zaten benim favorim:Tereyağının sahibi neden hiç ortada yok?

Belki de gerçekten hiçbir gariplik yoktur.

Ama güven dediğimiz şey böyle bir şey.

Bir kere şüphe düştü mü insanın içine, en basit alışveriş bile soru işaretine dönüşüyor.

Oysa olması gereken çok basit.

Üretici üretsin.

Hakkını kazansın.

Esnaf satsın.

Tüketici de gönül rahatlığıyla alsın.

Ben tereyağı alırken laboratuvar sonucu istemiyorum.

Sadece tereyağının gerçekten tereyağı olduğunu bilmek istiyorum.

Çünkü insanın sofrasına koyduğu şey konusunda biraz olsun güven araması çok mu?

Memleketimiz bereketli.

Toprağımız var.

Hayvanımız var.

Sütümüz var.

Üreticimiz var.

Tereyağımız da olsun.

Ama adı tereyağıysa…

Gerçekten tereyağı olsun.

Kimseyi zan altında bırakmadan söylüyorum:

Biz tüketiciler de saf değiliz.

Her gördüğümüze inanmak istemiyoruz.

Sadece neye para verdiğimizi bilmek istiyoruz.

Çünkü mesele bazen birkaç lira fazla vermek değil.

Mesele, eve götürdüğün yiyeceğe güvenebilmek.

Ve pazardan dönerken insanın aklında şu soru kalmasın:“Ben bugün tereyağı mı aldım,

yoksa tereyağı kılığına girmiş başka bir şey mi?” 

Allah üreticimizin de, esnafımızın da, tüketicimizin de işini rast getirsin.

Soframız bereketli,

alışverişimiz güvenli,tereyağımız da…

tereyağı olsun. 

Selam ve dua ile 

  • Related Posts

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    “İyiyim ya, bildiğin gibi…” :)

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın