Dekor Değişti, Hurafe Değişmedi

Selamün aleyküm…

İnsanlık teknoloji konusunda çağ atladı.

Eskiden insanlar yıldızlara bakıp “Yarın ne olacak?” diye soruyordu.

Şimdi aynı soruyu soruyoruz ama elimizde akıllı telefon var.

Yani çağdaşlaştık mı?

Bir bakıma evet.

Ama bazen sadece hurafenin işletim sistemini güncelledik.

Eskiden kahin vardı:

“Yıldızlar bana senin geleceğini söylüyor…”

Bugün:

“Canım, doğum haritanda Satürn çok etkili. Önümüzdeki üç ay aşk hayatında dönüşüm yaşayacaksın.”

Eskiden fincan vardı.

Bugün tarot var.

Eskiden kurşun dökülürdü.

Bugün “enerji temizliği” yapılıyor.

Eskiden “uğurlu taşım” denirdi.

Bugün “Bu kristal senin frekansını yükseltiyor.”

Eskiden muska vardı.

Bugün bileklik.

Eskiden “uğur getirsin” denirdi.

Bugün:

“777 yaz, evrene gönder, siparişin hazırlanıyor.”

Kardeşim…

Evren ne ara kargo şirketi oldu?

“Evrene mesaj gönderdim.”

Güzel.

Peki evrenin müşteri hizmetleri numarası kaç?

“Dileğimi gönderdim ama gerçekleşmedi.”

“Talebiniz alınmıştır. Yoğunluk nedeniyle 3-5 iş günü içerisinde sonuçlandırılacaktır.”

Böyle bir sistem yok.

Çünkü evren Allah değildir.

Evren yaratılmıştır.

Allah ise Yaratıcı’dır.

Kur’an bize yaratma ve emretmenin Allah’a ait olduğunu bildirir. (A‘râf, 54)

Dolayısıyla gökyüzüne, yıldızlara, sayılara, taşlara veya “enerji” adı verilen belirsiz güçlere insanın dileğini gerçekleştirme yetkisi vermek İslam’ın tevhid anlayışıyla bağdaşmaz.

“Pozitif enerji gönder, evren cevap versin.”

Şimdi burada bir duralım.

Pozitif düşünmek başka şeydir.

İnsan psikolojisinin olumlu düşünceden etkilenmesi başka şeydir.

Ama: “Ben bu cümleyi üç kere söyledim, evren bunu duydu ve kaderimi değiştirecek.”

İşte burada mesele değişiyor.

Çünkü ortada artık psikolojik bir telkin değil, gayb ve kudret konusunda bir inanç iddiası var.

İslam açısından gayb bilgisi konusunda ölçümüz açıktır.

Kur’an şöyle bildirir:“Gaybı bilen O’dur. Gaybını hiç kimseye açık tutmaz.”
(Cin, 26)

Peki sosyal medyadaki kahin ne yapıyor?

“Önümüzdeki hafta hayatına biri girecek.”

Hangi bilgiyle?

“Enerjinden aldım.”

Nereden aldın?

“İçime doğdu.”

Kardeşim, benim de bazen içime pide doğuyor.

Ama bunu vahiy sanıp fetva vermiyorum.

Tarot kartı da mı geleceği biliyor?

Kartları masaya diziyor:

“Kılıç çıktı.”

Sonra:

“Hayatında bir mücadele var.”

E zaten herkesin hayatında mücadele var!

Bir de:

“Geçmişinden biri geri dönecek.”

Memlekette kaç insan var?

İhtimal olarak birinin geri dönme ihtimali zaten oldukça yüksek.

Sonra kişi dönünce:

“Gördün mü? Tarot bildi!”

Dönmeyince?

“Enerjin kapalıymış.”

Yani kart her durumda kazanıyor.

Ne güzel sistem!

Kaybeden sadece cüzdan.

Nazar boncuğu meselesi

Gelelim meşhur mavi boncuğa.

Evde var.

Arabada var.

Bebekte var.

Dükkânda var.

Bileklikte var.

Ayna kenarında var.

Sanki nazar gelince boncuk güvenlik görevlisi olacak:

“Dur kardeşim, buradan geçemezsin. Mavi boncuk var.”

İslam açısından mesele boncuğun camdan, plastikten veya metalden yapılması değil.

Mesele, ona ne anlam yüklendiğidir.

Bir insan bir nesnenin Allah’tan bağımsız olarak koruyucu güç taşıdığına inanıyorsa, bu tevhid açısından ciddi bir problemdir.

Fakat her nazar boncuğu takan insan hakkında hemen aynı inanç hükmünü vermek de doğru değildir.

Dinî meselelerde niyet, inanç ve anlam önemlidir.

Koruyucu olan boncuk değildir.

Allah’tır.

“Ama benim kristalim enerjimi yükseltiyor.”

Kristali seviyorsan dekor olarak kullan.

Çok güzel.

Masanda dursun.

Güneşte parlasın.

Fotoğrafta güzel çıksın.

Ama kristale:

“Beni kötülüklerden koruyor.”

“Bereketimi artırıyor.”

“Negatif enerjiyi çekiyor.”

“Hayatımı değiştiriyor.”

gibi metafizik güçler yükleniyorsa, iş artık dekorasyondan çıkıp inanç alanına girer.

Taş taştır.

Çelik çeliktir.

Boncuk boncuktur.

Yaratılmış bir nesneye, Allah’ın vermediği bir gaybî güç vermek doğru değildir.

Bir de “ritüel” modası var.

“Her sabah bunu 11 kere söyle.”

“Gece yatmadan önce 7 defa yaz.”

“Telefonunun ekranına 777 koy.”

“Dolunayda dileğini kâğıda yaz.”

“Evrene bırak.”

“Enerjini yükselt.”

“Frekansını değiştir.”

Kardeşim…

İnsan bir noktada kendisini dua ederken değil, Wi-Fi’a bağlanmaya çalışırken buluyor.

Şifre: 777

Bağlantı: “Evren.”

Sinyal: “Zayıf.” 😉

Sayılara kutsallık yüklemek

İslam’da bazı sayıların dinî bağlamda özel bir yeri olabilir.

Beş vakit namaz vardır.

Ramazan orucu vardır.

Hac ve ibadetlerin belirli sayısal hükümleri vardır.

Bunların kaynağı vahiydir.

Ama buradan: “Ben 777 yazarsam dileğim gerçekleşir.”

sonucunu çıkaramazsın.

Çünkü bir sayının kendiliğinden metafizik gücü olduğunu söylemek için sosyal medya videosu

değil, delil gerekir.

Din, “Biri TikTok’ta söyledi” yöntemiyle kurulmaz.

Türbe meselesinde de ölçüyü kaçırmayalım

Bir insan salih bir kişinin kabrini ziyaret edebilir.

Ölümü hatırlayabilir.

Dua edebilir.

İbret alabilir.

Bunlar ayrı meselelerdir.

Fakat:

“Ey veli, bana şunu ver.”

“Çocuğuma şifa ver.”

“İşim açılsın.”

“Beni koru.”

gibi doğrudan ölüden, Allah’a ait olan bir kudretle yardım istemek ise İslam’ın tevhid anlayışı açısından ciddi bir problemdir.

Çünkü Fâtiha’da her gün ne diyoruz?

“Yalnız Sana kulluk eder ve yalnız Senden yardım dileriz.”(Fâtiha, 5)

Yani dua konusunda adresi şaşırmayalım.

Kargo şirketine:“Allah’a götürür müsün?”

demiyoruz.   Doğrudan Rabbimize yöneliyoruz.

Peki geçişteki kahinle bugünkü “enerji uzmanı” aynı mı?

Her biri hakkında otomatik olarak aynı hükmü vermek doğru olmaz.

Çünkü “enerji” kelimesi farklı kişiler tarafından farklı anlamlarda kullanılabiliyor.

Fizikteki enerji başka şeydir.

Psikolojik olarak “kendimi enerjik hissediyorum” demek başka şeydir.

“Evren benim dileğimi duydu ve gerçekleştirdi” demek ise bambaşka bir iddiadır.

Sorun kelimede değil.

Sorun, kelimenin arkasına hangi inancın yerleştirildiğinde.

Bu ayrımı yapmadan herkese aynı etiketi yapıştırmak, dinî meseleleri açıklamak yerine karıştırır.

Asıl mesele ne?

Asıl mesele şu:

İnsan geleceği merak ediyor.

Korkuyor.

Belirsizlikten hoşlanmıyor.

Sevilmek istiyor.

Şifa istiyor.

Para istiyor.

Evlilik istiyor.

Çocuğu olsun istiyor.

İşi düzelsin istiyor.

Ve bütün bunların karşısında biri çıkıp:

“Ben sana geleceği söyleyeyim.”

dediğinde insanın kulağı açılıyor.

Sonra:

“Şu taşı al.”

“Şu sayıyı yaz.”

“Şu ritüeli yap.”

“Şu enerjiyi çağır.”

“Şu kartı aç.”

“Şu tarihte dile.”

Ve bazen insan farkına varmadan Allah’a dua etmek yerine ritüele bağlanmaya başlıyor.

İşte dikkat edilmesi gereken nokta burası.


Çünkü umut satmak çok kolaydır.

Birine:

“Her şey Allah’ın takdirindedir. Dua et, çalış, sabret, sebeplere sarıl ve sonucu Allah’a bırak.”

demek kolay para kazandırmaz.

Ama:

“Şu taşı al, aşk enerjin açılacak.”

demek daha cazip olabilir.

Çünkü insan kesin cevap ister.

“Bana gelecekte ne olacak?”

Allah’ın kullarına öğrettiği ise her zaman geleceğin ayrıntılarını bilmek değildir.

Bazen kulun görevi geleceği çözmek değil,

bugünü doğru yaşamaktır.

Müslümanın yolu ne?

Dua et.

Çalış.

Tedbir al.

İstişare et.

Bilimden ve doğru bilgiden faydalan.

Gerektiğinde doktora git.

Gerektiğinde uzmana danış.

Sonra sonucu Allah’a bırak.

Buna tevekkül denir.

Tevekkül, koltuğa uzanıp:

“Allah büyüktür, işimi de biri halleder.”

demek değildir.

Önce sebeplere sarılmak, sonra Allah’a güvenmektir.

Yani:

Dua var, ama tembellik yok.

Tevekkül var, ama hurafe yok.

Umut var, ama kahinlik yok.

Tedbir var, ama nesnelere ilahlık payesi vermek yok.

Dün kahin yıldızlara bakıyordu.

Bugün biri tarot kartına bakıyor.

Dün fincan vardı.

Bugün uygulama var.

Dün tılsım vardı.

Bugün kristal var.

Dün “uğurlu taş” vardı.

Bugün “frekans bilekliği” var.

Dekor değişti.

Pazarlama değişti.

Ambalaj değişti.

Ama insanın geleceği bilme merakı değişmedi.

İşte burada Müslümanın ölçüsü belli:

Gaybı Allah bilir.

Dua Allah’a edilir.

Kudret Allah’ındır.

Koruma Allah’tandır.

Şifa Allah’ın izniyledir.

Bir sayı sana kader yazmaz.

Bir boncuk seni Allah’tan bağımsız koruyamaz.

Bir taş sana gaybı bildiremez.

Bir tarot kartı kader kitabı değildir.

Evren de dilek kutusu değildir.

Kısacası:777 yazıp evrene mesaj göndermek yerine, ellerini açıp Allah’a dua et.

Kristale değil, Rabbine güven.

Kahine değil, Allah’a yönel.

Hurafeye değil, Kur’an ve sahih sünnetin ölçüsüne sarıl.

Ve en önemlisi:Din adına konuşurken de ölçüyü kaybetme.

Çünkü hurafeyle mücadele ederken başka bir hurafe üretmek, cehaleti ortadan kaldırmaz.

Müslümanın silahı sadece sert söz değildir.

Delildir.

Akıldır.

Vahiydir.

Basirettir.

Rabbim bizleri hakikati hurafeden, dini ticaretten, bilgiyi cehaletten ve imanı batıl inançlardan ayırabilen kullarından eylesin.

Allah’a güvenen, O’na dua eden, sebeplere sarılan ve sonucu O’na bırakan kullarından eylesin.

Âmin.

Selam ve dua ile.

N’envoie pas de messages à l’univers, prie Allah !

Salam alaykoum, mes frères et sœurs.

L’humanité a fait des progrès extraordinaires en matière de technologie.

Autrefois, les gens regardaient les étoiles et demandaient :

« Que va-t-il m’arriver demain ? »

Aujourd’hui, nous posons exactement la même question…

Mais avec un smartphone à la main.

Alors, avons-nous vraiment évolué ?

D’une certaine manière, oui.

Mais parfois, on a simplement mis à jour le système d’exploitation de la superstition.

Autrefois, il y avait les devins :« Les étoiles me révèlent ton avenir… »

Aujourd’hui :

À suivre… Hakime Zeytin

  • Related Posts

    Küçücük şeylerle kocaman mutlu olduğumuz zamanlar.

    …

    Read more

    Herkes önce kendi kapısının önünü süpürsün.

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın