Bardağın da suçu var🌼🌸

Bazı insanlar özür dilemek konusunda gerçekten yaratıcıdır.
“Bardağı ben kırdım, kusura bakma” demek yerine, olayın bütün sorumluluğunu
bardağın bulunduğu yere yükleyebilirler.
Çünkü tabii ki asıl mesele bardağı kimin kırdığı değildir.
Bardağın neden orada olduğudur.
Sen yanlış yere koymuşsundur.
O da sinirlenmiştir.
Sinirlenince elinden düşürmüştür.

Elinden düşünce kırılmıştır.🌼🌼

Dolayısıyla teknik olarak bakarsak…

Bardağı sen kırmışsındır.
Ne güzel bir mantık.
İnsan kendi hatasıyla yüzleşmek zorunda kalmadan vicdanını böyle rahatlatabiliyorsa,
neden özür dilesin ki?
Üstelik bunun bir de gelişmiş versiyonu vardır.
Önce seni kırar.
Sonra neden kırıldığını anlatır.
Sonra senin neden kırıldığını anlamadığını söyler.
En sonunda da kendi yaptığı şeyi konuşmak yerine, senin verdiğin tepkiyi tartışmaya başlar.
Böylece olayın başındaki suçlu, konuşmanın sonunda mağdur olabilir.
Ve sen, kendini savunurken bir bakmışsın özür diliyorsun.
Hayat gerçekten ilginç.
Bazıları gerçeği değiştiremeyince, anlatım biçimini değiştiriyor.
Bardak yine kırılmış oluyor.
Ses yine çıkmış oluyor.
Parçalar yine yerde duruyor.
Ama hikâyede artık suçlu sen oluyorsun.
Çünkü bazı insanlar için gerçeklerle yüzleşmektense, gerçeğin altına küçük bir dipnot
eklemek daha kolaydır:“Aslında sen de yanlış yere koymasaydın bunların hiçbiri
olmazdı.”
Ve neyse ki onların vicdanı artık rahat.
Bardağın da suçu var.
  • Related Posts

    Peygamber Efendimiz pazartesi gününe nasıl bakardı?

    …

    Read more

    Sen Merhametli Olanı Seç

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın