Yâ eyyuhel insânu mâ garreke bi rabbikel kerîm(kerîmi).

Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla…

“Ey insan! Seni yaratan, seni düzenleyip sana biçim veren, çok cömert Rabbine karşı seni aldatan nedir?”(İnfitâr Suresi, 6-8. ayetler)

 

 

Yâ eyyuhel insânu mâ garreke bi rabbikel kerîm(kerîmi).

İnfitâr Suresi (6-8) Ey insan! Seni yaratan, şekillendirip ölçülü yapan,

dilediği bir biçimde seni oluşturan cömert Rabbine karşı seni ne aldattı?

Bu ayet üzerinde biraz durup düşününce insan, aslında ne kadar çok şeyi yeniden hatırlaması gerektiğini fark ediyor.

Yaratılışımızdan bugüne kadar bize sunulan nimetleri düşünelim…

Bir nefes, bir sağlık, bir sabah yeniden uyanabilmek, sevdiklerimizin sesini duyabilmek,

bir lokma ekmeği paylaşabilmek…

Bunların her biri ne büyük ikram.

Fakat hayatın telaşı içinde bazen nimetlerin güzelliğini, bazen de onları bize vereni düşünmeyi ihmal edebiliyoruz.

Dünya hayatı hepimizin önüne farklı meşguliyetler, beklentiler ve sınavlar çıkarıyor.

Belki de bu ayet, hepimize bir an durup düşünmeyi hatırlatıyor: Bizi bu kadar güzel

yaratan, türlü nimetlerle kuşatan Rabbimizi ne kadar hatırımızda tutuyoruz?

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyuruyor:“İki nimet vardır ki insanların çoğu onların kıymetini bilmekte aldanmıştır: Sağlık ve boş vakit.”(Buhârî, Rikāk, 1)

Ne güzel bir hatırlatma…

Sağlığımızı korumak, zamanımızı güzel değerlendirmek, sevdiklerimize vakit ayırmak ve

iyiliği ertelememek de şükrün bir parçası değil mi?

Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyuruyor:“Andolsun, eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım.”(İbrahim Suresi, 7. ayet)

Şükür yalnızca dilimizle söylediğimiz bir söz değil; nimetin farkına varmak, onu hayırlı

işlerde kullanmak ve başkalarıyla paylaşabilmek de şükrün güzelliğidir.

Birbirimize karşı daha anlayışlı, daha merhametli olabilmek; kırmak yerine gönül almak,

yargılamak yerine anlamaya çalışmak da hayatımıza güzellik katan değerlerdir.

Hepimizin eksiği, yanıldığı, yeniden öğrenmesi gereken şeyler olabilir.

Önemli olan birbirimize üstünlük taslamak değil, aynı hakikatlerin ışığında birlikte

güzelleşmeye gayret etmektir.

Belki de bu ayetin bize hatırlattığı en güzel şey şudur:Bizi yaratan Rabbimizi

unutmayalım, O’nun nimetlerini sıradan görmeyelim.

Hayatın koşuşturması içinde kalbimizi katılaştırmadan, merhameti ve şükrü

hayatımızdan eksik etmeden yaşamaya çalışalım.

Çünkü hepimiz öğreniyoruz, hepimiz yol alıyoruz ve hepimizin Rabbimizin rahmetine ihtiyacı var.

Rabbim gönüllerimize şükür, hayatımıza bereket, dilimize güzel söz,

davranışlarımıza merhamet nasip etsin. Bizi birbirine yük olanlardan değil,

birbirinin yükünü hafifletenlerden eylesin.

Âmin. 🌿

Selam ve dua ile  

  • Related Posts

    Her güzel başlangıçta Allah’ın adı…

    …

    Read more

    Kendinden vazgeçme!

    …

    Read more

    Bir yanıt yazın